Synopsis : János Valushka is postbode in een Hongaars dorp waar het economisch slecht gaat. Valushka is een outsider en visionair, die helemaal in beslag genomen wordt door de wonderen van de schepping. Het dorp krijgt het bezoek van een vreemd soort circus, met als grootste attractie een opgezette walvis. Een nog merkwaardiger attractie is ‘de Prins', een figuur die alleen als schaduw lijkt te bestaan en met zijn hatelijke speeches de toch al ontevreden bewoners opruit tot geweld. Deze synopsis doet op geen enkele manier recht aan de hypnotiserende ervaring die Werckmeister Harmóniák is. ‘Mijn films moeten ondergaan worden, niet uitgelegd' zei Tarr. De film ademt een broeierige sfeer van een alom dreigend kosmisch gevaar, dat nooit expliciet wordt genoemd. Tarr noemt zijn film geen allegorie. Toch lijkt hij te gaan over de angst voor het instorten van een oude, verzwakte orde en de explosieve bevrijding van onderdrukte volkse energieën. (De melancholie van het verzet, het boek van László Krasznahorkai, waar de film op gebaseerd is, verscheen in 1989). Werckmeister Harmóniák getuigt alweer van een duizelingwekkende virtuositeit: Tarrs camera reveleert laag na laag nuances en subtiliteiten. Zijn film duurt 145 minuten, maar bestaat uit slechts 39 shots.