Het is precies door dit soort "films" dat ik niet of nauwelijks meer de moeite neem om nog naar de bioscoop te trekken. Je kunt geen scheefgelegd windei verzinnen of er zijn wel gunstige kritieken over neergepend. De totale wildgroei aan (commerciële) media die er elk wel - en dat spreekt vanzelf - een filmrubriekje menen op moeten na te houden zorgde voor een complete inflatie van het woord "film". En hoe ouder IK word, des te jonger worden die gastjes die het over film moeten hebben, natuurlijk. Geen idee wat hun referentiekader. Als ze dat al hebben ; maar dat is natuurlijk nooit een bezwaar om zendtijd en/of hele of halve pagina's te vullen. Sterker nog : als het niét juist zou zijn (voor zover daar al een lezer én slim genoeg zou zijn om het te zien én nog de moeite zou nemen om te reageren) dan kan dat...volgende week worden rechtgezet. Alwéér een stuk van een pagina/7 minuten zendtijd gevuld. Enfin, Cold Mountain is zéér slecht ; na 2 uur vond ik het welletjes. Het werd niet beter maar (steeds) erger. Klef, totaal niét boeiend, Jude dinges heeft de uitstraling van een zak bintjes, La Kidman zou stilaan de eer aan zichzelf moeten houden, en Zellweger is zielig in haar over-acting. Maar 't is dan ook een "tragi-KOMEDIE", niet ? En een "oer-Amerikaanse" film waarin haast alle "topacteurs" Brits of Iers of Canadees of Australisch zijn ? (Law, Gleeson, Sutherland, Kidman) Alleen Zellweger is een Amerikaanse.

vond ik maar dom en nicole kidman JAKKES kan echt ni acteren

Gewacht op de video en gelukkig maar. Op het grote scherm zal het allemaal wel spectaculair zijn en mooie beeldjes opleveren, op het kleinere scherm komt het lichte gewicht van deze prent des te mee tot uiting: een intro op oscarmaat gemaakt (een spectaculair "in the face" openingsgevecht... waar hebben we dat nog al gezien?) Erger is dat de film erna enkel nog bergaf gaat en ontaardt in een melig zootje met nog een paar slechteriken om de boel een béétje levendig te houden. wel leuk: de banjo versie van Jack White Stripe.

Anthony Minghella, de reisseur, neemt rustig de tijd om het verhaal (gebaseerd op een boek van Charles Frazier)te vertellen, waardoor de diepgang langzaam maar zeker wordt opgebouwd. De focus ligt niet op de gruwelijke veldslagen, maar wel op de wijze aar liefde twee personen naar elkaar toedrijft. De regisseur wilde volgens mij met Cold Mountain ook de zinloosheid van oorlogen aantonen. Jammer genoeg kan het thema van de film niet altijd overtuigen, maar door de zeer sterke acteerprestaties krijgt elke scène net iets meer en wordt Cold Mountain een niet te missen epos.. Prachtig gefilmd..

Knappe, pakkende verfilming van een niet erg evident scenario..