Een pareltje dat zich in herfstige dagen makkelijk nog een keer laat bekijken. Coppola slaagt er in om ons verschillende soorten vervreemding te tonen, melancholische eenzaamheid zonder overdramatisch te worden, liefde en genegenheid door samen - maar toch apart - hetzelfde lot te delen. De taal is een eerste bindmiddel, hun enige vlot in een tollende wereld. En terwijl hun eigen leven ook een strijd is, de hun vertrouwde wereld blijkt ook niet je dat te zijn, de 2 protagonisten verworden tot gevangenen, vol vertwijfeling, maar troost vindend in elkaar gezelschap. Net zoals 'The Virgin Suicides' is ook deze 'aquarel op pellicule' een klein meesterwerkje. En dan moet 'k 't nog over de muziek hebben : Kevin Shields van My Bloody Valentine levert hier prachtig werk, en laat de companen van Jesus and Mary Chain schitteren. Juweeltje.

waaw, prachtig gewoon...

Vervelend en saai om twee uur naar deze film te kijken, want de gesprekken zijn zever!

Ik vond dit een zwaar overschatte film. Kijk, ontspannend en grappig is hij wel, maar zijn dat maatstaven om een film 'schitterend' te vinden? Ik dach het niet. Er zijn reclamespotjes of videoclips die ook ontspannend zijn, maar daarom hebben ze nog geen artistieke waarde. Mijn mening luidt dus : ontspannend, helemaal niet vervelend, maar waardeloos op artistiek vlak en weinig zeggend. Sofia Coppola heeft geen enkele visie. Dit is geen klassieker, in mijn ogen althans. Daarvoor is hij veel te oppervlakkig. De 0 op 10 die ik hier geef is overdreven (eerlijk gezegd geef ik deze film een 5 op 10); maar ik wil het gemiddelde wat naar beneden halen, vandaar.

Deze film is een parel zoals je ze niet zo veel tegenkomt.Grappig en toch tegelijk een film die je konstant aan het denken zet.Sterke film van Sofia Coppola.