Teveel = trop en trop = teveel. VDB wist het 15 jaar geleden al, nadat hij een tijdje tegen zijn goesting in "Paris Plâge" mocht verblijven. Ook hier is het er een beetje "over". De eindeloze reeks achtervolgingen, het steeds nét kunnen ontsnappen, de idiotie van JB om niet de minste moeite te nemen om zich een beetje te vermommen, het zich blijkbaar altijd bewust laten opmerken en zelfs arresteren. Het vergt wel heel van deze kijker, ook al loop ik over van goeie wil want het is een schitterend 3-luik en Mat Damon is een geweldige vechtmachine, voor zo'n onderdeurtje. Schitterend gestyleerde gevechten (net als in het 3e deel waar ze er nog een schepje bovenop doen. Wat "authenticiteit" van de vechtscènes betreft legt alleen "Banlieu 13" voor mij de lat nog (en écht een STUK, maar daar zijn de redenen bekend) hoger. Die vrouwelijke cheffin, van wie de naam mij ontschiet, Joan.... (ook al goed op dreef in 2000 aan de zijde van J Bridges) is zéér goed. Het meest storende is toch die eindeloze en onnodige car chase op het einde. Ja, zo kan iedereen "een fim maken", natuurlijk. Waar zat dat inhoudelijk een zode aan de dijk ? Toch, uit kopppigheid en sympathie voor JB en Mat Damon : 9 !

Dit tweede deel is nog beter dan zijn voorganger,en dat is vooral te danken aan de nieuwe regisseur die alles zo filmt dat je het gevoel dat je in de film zit. Je krijgt ook antwoorden op vragen waar je na de eerste mee zat,en natuurlijk ook keiharde aktie ! Eentje om zeker te hebben in je filmcollectie.

Ge ziet waarvoor je betaalt. Film zonder verrassing, goed gespeeld, maar vergeten zodra je de zaal verlaat.

Wat is eigenlijk de bedoeling om honderden stukjes film van een halve seconde aan elkaar te plakken, zodat je niks meer ziet ? En zouden de heren regisseurs eens aub. willen ophouden met die bibberende beelden ? Is het soms de bedoeling dat je maar een derde van de film meekrijgt en met hoofdpijn de zaal verlaat ? Ik heb bv. van die car chase maar 20 % gezien. Al goed dat de plot zo dun was, je zou het gewoon niet hebben kunnen volgen.

'The Bourne Supremacy' oftewel rusteloosheid voor gevorderden.Zoveel als ik van 'The Bourne Identity' heb genoten, zoveel heb ik me gestoord aan deze prent. Werden er in de eerste film nog voldoende rustpunten ingelast,nu is Jason Bourne praktisch constant 'on the run'. Al dat heen en weer geloop met hier en daar een gevecht en wat geschiet begint na verloop van tijd behoorlijk routineus aan te doen, waardoor je aandacht verslapt. Er komt immers slijt op al dat achtervolgen: de prent verglijdt, mede door de snellere montage en flitsende beelden, naar het niveau van een standaard actiefilm. Terwijl de lijken zich opstapelen, komt de verveling om de hoek loeren. Ok, eindelijk komt Jason zijn échte identiteit te weten, maar om daar nu twee uur een aaneenschakeling van gevechten, schietpartijen en autoachtervolgingen voor uit te zitten kijken? Wat trouwens die beeldstijl betreft; eerder op dit forum als rauw, realistisch en non-hollywood omschreven; beste mensen, het is niet meer dan een trucje dat ondertussen tot in Hollywood doorgedrongen is. Op enkele dogmaprenten en een handvol films na is het spijtig genoeg een beeldstijl die steeds moet verdoezelen dat het scenario op geen botten trekt; dit is bij deze 'the bourne supremacy' niet anders.Ik werd trouwens fysiek zeer rusteloos van deze zogezegde hippe beeldmontage.Score ; Gebuisd 4/10