beetje saaie film eigenlijk; rechttoe - rechtaan verhaal zonder verassingen; beetje gemaakt allemaal, de situatie, de karakters; een van de archetypische franse praatfilms; ze praten over ouder worden, over vroeger; de cast is een reeks veertigers en vijftigers waarvan er 1 gaat sterven; de enig filmisch interessante shot is het begin van de film, een lange traveling door de gangen van een ziekenhuis; daarna gewoon weekendfilm-niveau; wel af en toe mooie muziek; allemaal verschrikkelijk cultureel correcte mensen ook.

Fraaie Canadees, echt verrassend, in typische Franse toneelstijl. De moeite voor een luchtige ontroerende avond.

leuk tijdverdrijf.. begrijpelijk de publieksfavoriet van Cannes 2003

Saaie praatfilm zonder echte diepgang... Antieke filmstijl van in het begin van de vorige eeuw, you know picture language has changed over the decades...

Verfrissende film die met liefde afrekent met de -ismen van de vorige eeuw