Ik heb gisteren Ellektra gezien en ik wou je gewoon laten weten dat ik écht onder de indruk was. Ik was er helemaal ondersteboven van. Ben totaal blanco gaan kijken zonder verwachting. Hij heeft me meegesleept van het begin tot het einde. En zelfs nog uren nadien bleef het nog hangen, zat ik er zo nog 'in'. Dat heb ik helemaal niet zo vaak bij films, dat ze me zo pakken en echt bijblijven. Ik vond het echt zeer schoon, heel intens. Vreselijk en schoon en dan zo sprookjesachtig op het einde. Ik was echt ontroerd. De beelden, het verhaal, de acteerprestaties, de regie, ja, voor mij alles. Geweldig, echt waar. Da's nu een film waarvan ik echt heb genoten van elke moment en gelukkig van word dat ik hem gezien heb. Voelde me bij het verlaten van de zaal een rijker mens. Tenslotte ga ik naar de film om geraakt te worden, een verhaal intens te beleven en verrijkt te worden. Dat heeft deze film in ieder geval bij mij gedaan. Ik wil geen stroop aan de baard vegen of hoe noemen ze dat, maar ik meen het echt. Als ik echt iets heel schoon gezien heb dat me zo raakte, kan ik daar niet over zwijgen en wil het toch zeker eens aan de maker zeggen. Bij deze dus.

de mix tussen het misdaadverhaal en de fragmentarische verhaallijn van de ongelukkige mensen die mekaar vinden werkt niet. waren beter 2 afzonderlijke films geweest. Veredr wel heel knap gemaakt

Na alle negatieve kritieken met een bang hart gaan kijken, maar de vrees bleek ongegrond. Niet alles is even geslaagd en 'k vond persoonlijk Axelle Red nogal ongeloofwaardig en vooral heel onverstaanbaar. Maar de andere acteurs staan uitstekend te acteren en het geheel kon mij absoluut overtuigen.

Axelle Red wil ik nog wel vaker aan het werk zien. Wist niet dat ze dat neurotische in zich had, eigenlijk. Maar perfect gecast!

6'én een stom kieken...opmerkelijke kortfilm van Rudolf Mestdagh ofte "Robokip" als instant-cult die naar méér eitjes rook. 10 jaar later legt Rudolf z'n reuze-omelet, "Ellektra". Amélie Poulain verloren gelopen in Lynchiaans-Altmanland. Geurt lekker, maar ondanks lievertje Axelle Red's (film)ontmaagding, zit hier duidelijk héél wat méér in. De uitgekiende decors, muziek, kleuren tonen dat Mestdagh niet zomaar een "robochick" is, maar heel wat in z'n mars heeft. Soms is dit fascinerende, ruwe cinéma...dan vervalt ie plots in een softie, te "happy-endisch", té goede bedoelingen. Roodkapje mag af en toe wel es door de boze wolf opgevreten worden!!!("Notebook" was ook al zo'n zeikerd). Zeker géén prent om voorbij te gaan(Verheyen-fans onthouden zich best), maar nu ook niet dé Belg van het jaar(zien wat het 2e ei oplevert). Vergeten : uitmuntende vertolkingen van de meeste protagonisten en hoe zotter het typetje, hoe beter het speelt...NEO