De zoveelste "western"-miskleun van de laatste 20-30 jaar. Hoe pijnlijk en nog wel net van Kostner, een vent die ik wel weet te waarderen. Buiten "de onwaarschijnlijk schone beeldjes" is hier zowat àlles "fout" aan. Het verhaal is ZO voorspelbaar dat er net zo goed geen kon zijn. Dat er in 1882 méér waarde aan (de dood van) een hond werd gehecht dan aan een mensenleven is geweldig lollig. Een bedenksel om de "modernen mensch/kinemabezoeker" anno 2004 wakker te maken : zie eens hoe érg !! Leone maakte in 1964 een stukken betere western (en verzette de bakens voor altijd) met een fractie van het budget van Kostner. Wat Gambon en La Benning daar komen doen is me een raadsel : hun rol is zo stereotyp en onbenullig dat mijn (of Kostners ?) buren zich stoemelings nét zo goed aan hun rol (wink) zouden hebben gekweten. Verder véél te traag "verteld" en oer- maar dan ook OERsaai. En hoe kun je nu een "western" maken zonder sterke score die in je hoofd blijft hangen ? Zelfs oerklassieke westerns als The Magnificent 7 kregen een DIJK van een thema. Ook hier is het huilen met de pet op... Zoals ik me al ZO vaak heb afgevraagd (3:10 to Yuma, The Unforgiven,...) : wat heeft het nog zin om westerns te willen maken ? Het genre is al héél lang steendood en sinds 1969 kan ik me nauwelijks een western herinneren die ik "goed" vond. 1969 Was volgens mij ook het jaar waarin de 2 allerbeste westerns ooit verschenen en niéts is nadien nog hetzelfde geweest. En dan heb ik het op ONCE UPON A TIME IN THE WEST en THE WILD BUNCH. Beide westerns hebben een gewéldig verhaal (de botsing tussen het oude westen en de nieuwe tijden die eraan komen, gesymboliseerd door (de komst van) de trein), superacteurs, gewéldige filmmuziek, zijn boeiend tot de laatste seconde, zijn RAUW en KEIHARD. Eén "goeie" en "recente" western weet ik toch nog te bedenken : The Last of the Mohicans ; voor zoverre dat natuurlijk een western is maar ook hier gelden de voorwaarden zoals ik ze uiteenzet bij de superwesterns uit '69 : muziek, rauw, keihard, helden die ten onder gaan (mocht nog iets méér zijn hier, lol), superverhaal (Fenimore Cooper ! Hoe oud zou dàt boek niet zijn ?),... Sorry, Open Range : gewogen en véél te licht bevonden...

simpel 1 vd beste films van dit jaar... oerdegelijk verhaal, prachtige beelden en ONGELOFELIJK GOEDE ACTEURS. Hoed af voor Robert Duvall !! Lang geleden nog is zo'n ingetogen, beheerste en diepe film gezien...

nog eens één uit de oude doos lekker genieten.

Zeer mooi gefotografeerde western ,waarvoor Kevin eindelijk weer eens wat -wel verdiend- respect ontvangt. Duvall zet al voor de tweede keer dit jaar (na 'Secondhand Lions') een prachtvertolking neer en ook de immer uitstekende (waarom zien we haar toch zo weinig op 't grote scherm tegenwoordig ?) Annette Bening is van de partij. Mooie soundtrack en -I kid you not-de beste shootout sinds De Niro en Kilmer loos gingen in 'Heat' zorgen ervoor dat dit zonder meer de beste western sinds Clint's 'Unforgiven' is. Maar...het blijft natuurlijk een genre-oefening,die niks extra's toevoegt aan de traditionele cowboyfilm ('goeie' outlaws versus de 'slechte' marshall).

Prachtfilm... één van de eerste films van twee duizend en vier die er uit springt. Schitterend geacteerd, prachtig speels en uitdagend tempo, warm in beeld gebracht (zonder aan de verleiding te weerstaan om digitals te implementeren), gepaste dialogen, de terugkeer naar de klassieke cinema... HIP HOY