De openingsscene van deze film behoort voor mij tot de top 3 van de beste openingsscenes aller tijden! Wat een impact en schoonheid! De film is best spannend en houdt je aandacht stevig vast, maar het is zeker geen topper. Maar zeker een aanrader voor een gezellig avondje filmkijken.

Gelukkig was er DE beste, liefste, schattigste actrice van het moment om ons wakker te houden. Nicole, het lieve snoezige beestje, doet inderdaad alles wat in haar macht ligt om deze "film" te redden. Maar welk ei wou Jonathan Glazer hier kwijt?. Aandacht voor de realiteit versus dromerige spielereien? Religieuze tematiek en dan vooral reincarnatie? Ik weet het echt niet, misschien kan iemand mij uitleg verschaffen? NEO.

Anna (Nicole Kidman) is een jonge weduwe die jaren na zijn overlijden nog steeds niet over het verlies van haar man heen is. Ze slaagt er niet in haar grote liefde van zich af te zetten en verder te gaan met wat haar rest. Wanneer ze dan, na iets meer dan tien jaar, toch beslist om te hertrouwen met Joseph (Danny Huston), verschijnt een kleine jongen (Cameron Bright) ten tonele, die beweert de reïncarnatie van haar overleden geliefde te zijn. Anna doet de tienjarige jongen eerst af als een zieke grappenmaker, maar wanneer de kleine Sean (toeval?) verbazingwekkend veel over haar privé-leven blijkt te weten, is ze zonder meer geïntrigeerd... De nieuwe film van Jonathan Glazer is koud en hard. Het decor is winters en kil, de muziek is vaak dreigend, maar bovenal word Nicole Kidmans personage zo uitgebuit en gekwetst dat je het niet voor mogelijk houdt dat een regisseur zijn 'heldin' zo laat lijden. De film zal echter de toeschouwers zelf niet onberoerd laten. "Birth" is een ijzige film die je hart verscheurt. We waren iet of wat ongelukkig met de manier waarop sommige scènes (e.g. de romantische scène tussen Kidman en haar nieuwe verloofde) in beeld werden gebracht, maar voor het eindoordeel over de film maakt dat niet zo heel veel uit. De acteurs acteren op uiterst hoog niveau, vooral de prestaties van Lauren Bacall, Cameron Bright en Nicole Kidman zijn eervolle vermeldingen waard. Kidmans personage gaat door zowat alle emoties die mogelijk kunnen ervaren worden, van intense vreugde tot diepe droefheid, van bedwelmende angst tot brutale impulsiviteit. (**************** SPOILER: In één van de meest briljante scènes van de film blijft de camera twee volle minuten lang op haar gezicht rusten, waarin je haar personage gewoon kan zién evolueren. Glazer gebruikt de close-up shots wel vaker, jammer genoeg is enkel dat van Kidman zo effectief. EINDE SPOILER **************) Bacall doet haar werk eveneens fantastisch, en is het perfecte tegenwicht voor haar filmdochter Anna, die absoluut een vaste hand nodig heeft. Cameron Bright is nu twaalf, maar acteert met ongeziene controle en volwassenheid. Sommigen vinden dit wellicht saai, voor mij was het echter perfect. Gezien in avant-première.

Het plot woog veel te licht ...Nochthans deden de acteurs hun uiterste best ...Het waren vooral de dialogen die te lang uitgesponnen waren, irritant ...Ik herhaal : het acteerwerk en af en toe een fijne sfeerschepping ( vooral door het toedoen van de goede muziek)!

Intrigerende,ja zelfs licht provocerende film, deze tweede langspeler van Jonathan Glazer ("Sexy Beast" was zijn debuut). Heel mooie fotografie en prachtige belichting zorgen ervoor dat dit een uiterst sfeervolle bedoening geworden is. Nicole Kidman (mooier dan ooit) zet haar beste performance neer sinds "Eyes Wide Shut" en wordt hierin geruggesteund door een absoluut verbazingwekkende Cameron Bright (als de reincarnatie -al of niet- van haar overleden echtgenoot), Anne Heche (zeer mysterieus),Peter Stormare (voor één keer niet als freak gecast) en wat een appearance van Lady Lauren Bacall ! Bovendien is dit qua thematiek het soort film dat zich in je hoofd nestelt en daar nog een heel tijdje interessante mijmeringen losmaakt. Met andere woorden "Birth" is een krachtige brok minimalistische cinema.