Synopsis : Het oeuvre van Marguerite Duras neemt een aparte plaats in binnen het Franse postmodernisme. Officieel wordt het niet tot de nouveau roman gerekend, maar het heeft er wel aanknopingspunten mee. Net als Robbe-Grillet toonde ook Duras grote belangstelling voor de film. Sinds het succes van de film 'India Song' (1975, boek 1973) schreef Duras tot aan haar dood afwisselend romans en filmscenario's. Men spreekt betreffende Duras wel over 'het schrijven over de stilte' (l'écriture du silence). Telkens weer trachtte zij datgene wat niet gezegd is, de verdrongen of verzwegen gevoelens van haar personages voelbaar te maken. Of zichtbaar. In 'India Song' is de klank volledig 'off'. De stemmen vloeien tussen de beelden. Opmerkelijk is hoe de bedelares slechts bestaat door haar stem. We zien haar nooit, zij is aanwezig via kreten, klaagzangen. Maar in hoeverre bestaan de andere personages in beeld, die kleurrijke schimmen? Als spoken, gedragen door de melancholische muziek van Carlos d'Alessio, duiken ze telkens weer op, om zowel totale onmacht als puur verlangen te belichamen.