Een boeiende vertelling van Eastwood, zoals alléén hij dat kan, over de enigmatische J.E. Hoover, zowat vijf decennia lang de meest gevreesde en machtigste man in het land van "Uncle Sam". Praktisch niks weet men over zijn privéleven en ook het script van Lance Black("Milk")kiest voor de mythiek en zijn "heldendaden" onder acht presidenten. In een pendelmontage zweeft "J.E." heen en terug over de vader van het FBI, zijn genadeloze wreedheid t.o.v. communisme, homofilie en dat bizarre "moedercomplex". Een episch melodrama met een magistrale Leonardo DiCaprio en een niet te onderschatten rol van Naomi Watts. Dankzij de legendarische "Eastwoodcrew" is de estetiek alwéér grandioos met een pluim voor de foto van Tom Stern. Een film die zeker verdeling zal zaaien want zoals te verwachten was gaat Clint niet wroeten in de "dark places" wat toch wel een gevoel van onbehagen nalaat.

Uiteraard is Eastwood op zijn 81e nu plots niet het filmen verleerd, maar "J.Edgar" is toch een behoorlijke teleurstelling. Absoluut met veel zorg en liefde gemaakt, alleen hangt Clint hier deze biopic op aan een tweetal sleutelmomenten uit Hoover's leven, en monteert hij deze dan ook nog eens door elkaar. De make-up die Dicaprio een have eeuw ouder maakt is zonder meer indrukwekkend, maar Leo's vertolking is een dubbeltje op zijn kant en schommelt constant tussen irritant en knap. Het is ook allemaal veel te braaf en wat we nu echt wilden weten over de legendarische FBI-directeur blijft ook na het zien van "J.Edgar" grotendeels onopgehelderd.