Niet zo'n slechte film eigenlijk, maar ik vind het eerder een komedie dan een drama. Michel Piccoli speelt zijn rol zeer goed, maar ook de andere acteurs zijn prima. Ondanks dat deze film zich afspeelt in het Vaticaan, is deze prent toch wel geschikt voor iedereen, en zoals ik al zei, af en toe is het ook wel lachwekkend, een komedie dus.

Zesde "acte de présence" te Cannes voor de Italiaanse sociopolitieke, ultralinkse grapjas Nanni Moretti(Gouden Palm '01 voor "La Stanza Del Figlio"). Deze "pausfilm" werd niet de verwachte charge tégen het vaticaan, maar eerder een minzame kijk op het clericaal circus. Moretti's metafoor is hier een pausconclaaf om alwéér enorm cynisch de pols te nemen van een belangrijk stuk "Italiana". In een voor hem zo typisch-frivole roadmovie-te-voet, kaart de cineast zowel taboes aan maar vooral de enorme kloof tussen die almachtige kerk en de gewone sterveling. De 85-jarige reus, Michel Piccoli,geeft nog maar es een staaltje akteren weg om stil bij te worden. Zonder een echte hoogvlieger te zijn buigen we toch nederig het hoofd voor "paus Moretti".

Moretti moet zowat de meest overschatte europese regisseur van de laatste jaren zijn, maar zelfs zijn trouwste aanhangers reageerden slechts lauw op deze one-man-show van Michel Piccoli, meteen ook de enige reden om deze "Habemus" te gaan zien. Matte fotografie, flauw script en afgezien van Piccoli ook zeer matig acteerwerk. Alles wat ons onze rug naar de europese film deed draaien ergens halfweg de jaren 90 dus en niemand die daar mee gediend is...