Tja, twintig jaar geleden leken we na het "Russia House"-debacle definitief verlost te zijn van de ijzeren gordijn slash spionage thrillers. Maar iemand heeft het lijk terug opgegraven en warempel, we krijgen dan nog een remake voorgeschoteld ook. Fans van het genre mogen -voor zover ze zelf nog niet (half)dood zijn- op hun beide oren rusten: de nieuwe "Tinker" is een topper! Het speelt zich niet aleen af begin jaren '70, het ziet er ook uit alsof het toen gemaakt is en zolang op de schuif is blijven liggen. Oubollig, traag en zoals bijna altijd in dit genre: compleet onverstaanbaar. Er lopen mannetjes rond van de Geheime Dienst die op zoek zijn -geeeeuww- naar De Mol... Alle personages worden verdacht gemaakt, er wordt geflashback-ed dat het geen naam heeft en als er een WK wenkbrouwen fronsen was, dan won deze casr met brio de gouden medaille. Toch twee keer een beetje opwinding: Toby Jones mag in één scene loos gaan en ergens halfweg viel de ondertiteling uit...

Knappe, gestileerde en wat onderkoelde spionagefilm die treffend de toen heersende paranoia schetst tijdens de “bloeiperiode’ van de koude oorlog. De vernuftige flash back-structuur dwingt je onafgebroken bij de les te blijven en alert de verhaalwendingen en handelingen van de 5 protagonisten te volgen. Gespeend van goedkope actie en gratuit geweld, weet regisseur Alfredson vooral de beklemmende, complexe en angstige verhoudingen tussen de personages bloot te leggen. De sfeervolle setting en het kleurengebruik (met hoofdzakelijk bruingele tinten), samen met een geweldige ensemblecast brengen de seventies zo weer tot leven Een film die misschien wel een tweede visie nodig heeft om hem volledig te doorgronden, maar ook bij een eerste (eenmalige) kijkbeurt voldoende filmisch genot weet te genereren.

In '79 speelde Alec Guinness de rol van zijn leven als "George Smiley" in een Britse miniserie naar dé klassieke bestseller van John le Carré. Deze "remake" is een ijskoude,complexe en sfeervolle tekening van dit melancholisch, groezelige spionagewereldje onder de knappe regie van Tomas Alfredson("Let The Right One In"). De Zweed schetst op rake wijze de Koude Oorlogssfeer uit de seventies met iets scherpere, hedendaagse injecties. Hij aarzelt niet dit "circus" voor te stellen als een ietwat absurd-paranoid gebeuren net als het G.B. toen én vandaag. Claustrofobie en verraad zijn hier troef met soms een schaars aktiemoment tussen de veelvuldige mono- en dialogen. Alfredson realiseert zijn kat-en-muisspel in stijl met een scherp oog voor details, ritme,kleurgebruik en vooral een briljante flashbackstruktuur. Een intelligente, realistische thriller met een meesterlijke ensemblecast(Hurt,Firth,Hardy)waar de superbe Gary"pokerface"Oldman als "Smiley" probeert Guinness te re-interpreteren."T.T.S.S." was tevens de opener van het Gentse Filmfestival en bleek een prima keuze te zijn.