Oerdegelijke maar gortdroge verfilming van de woelige jaren 1865-'66 waarin voor de eerste keer een Amerikaanse president vermoord wordt. (Er zullen er nog 3 volgen, waarvan JFK uiteraard de laatste was...) Robert Redford heeft een boon voor historische accuratesse, en net dat doet deze film de das om: het zou een documentaire uit die tijd kunnen zijn. Zijn oog voor detail is echter wel fenomenaal en de autochrome beelden brengen je onmiddellijk 140 jaar terug in de tijd. Ook het bijna emotieloze spel van McAvoy en Robin Wright maakt het een wat onderkoelde vertoning (maar mss waren de mensen toen echt veel gereserveerder in de omgang). Al bij al een knappe productie, to-the-point gebracht en met een duidelijke vingerwijzing naar het huidige Guantanamo, waar ook burgers voor militaire krijgsheren verschijnen op basis van dubieuze verklaringen. Er is dus nog niks veranderd in de afgelopen anderhalve eeuw. En het is dàt wat Redford wil zeggen. En hij heeft dat mooi en duidelijk gedaan, maar het mist wat peper en zout.

Toeval wil dat ik een week voor ik deze film heb bekeken, een documentaire heb gezien over de moord op Abraham Lincoln, en dat helpt zeer veel om het verhaal uit deze film beter te kunnen volgen. Deze film handelt immers over het proces dat volgt op de moord. De vertolkingen zijn ronduit schitterend, van de ganse cast. 2 uur duurt deze prent maar, voor een rechtbankdrama, is nergens saai of traag. Een aanrader van formaat deze film. Nog een toeval, 8 maart 2012, de dag waarop ik deze film zag is internationale vrouwendag, het hoofdpersonage dat hier terecht staat is ook een vrouw, en volgens mij, aan de hand van de docu waarover ik het eerder had en deze film geloof ik dat ze onschuldig was, maar toch werd ze veroordeeld en was ze de eerste vrouw die werd opgehangen in de VS, puur omdat men een slachtoffer nodig had. Misschien wel een vrouw die symbool kan staan op een dag als deze.

Heel veel respect voor Redford als acteur en zeker ook als regisseur. het enige wat je hem eigenlijk kan verwijten is dat de films die hij zelf draait heel erg braaf zijn. Met "The Conspirator" heeft hij dan ook nog eens de pech dat dit een soort film is (historisch accuraat, maar oh zo saai voor niet geschiedenis-freaks) wat mij helemaal niet ligt. Het is ongetwijfeld met veel liefde gemaakt, ook dat straalt er van af, maar ik had de grootste moeite om wakker te blijven en vreemd genoeg was dit -ugh- voor een groot stuk de verdienste van de twee hoofacteurs (de nochthans voortreffelijke McAvoy en Robin Wright) die hier volledig miscast waren. Maar oordeelt u vooral zelf (voor één keer dan...)

Niet verwonderlijk dat Robert Redford er als de kippen bij was om dit 19-eeuwe courtroomdrama aan te pakken. Alles pivoteert rond het complexe, politieke proces van ene Mary Surratt of (nooit bewezen)mededaadster van de moord op Lincoln...én hoe in oorlogstijden de wetten zwijgen voor de welig tierende plotten. Voor Redford dé ideale gelegenheid Amerika's "rechtssysteem" van toen tot heden even te roosteren. Voorwaar een nobel voornemen met er bovenop een hemelse ensemblecast, perfekte foto-decors-kostuums-enz...(DIT IS DE HELFT VAN EEN RECENSIE DIE IK AL OP 16 SEPTEMBER INBRACHT, MAAR DE RELEASE WERD 2 MAANDEN OPGESCHOVEN)

Klassiek opgebouwd maar desalniettemin oerdegelijk geschiedkundig rechtbankdrama van Robert Redford over de moord op Lincoln en het schijnproces dat volgde. Geen opzienbarende film hier, enkel een onderhoudende prent die nergens verrast of vernieuwend is, maar ook op geen enkel moment gaat vervelen. Het geheel had weliswaar minder prekerig mogen zijn, maar gezien de vorige films van Redford kunnen we eigenlijk niet verbaasd zijn dat hij zijn moraalridders weer van stal haalde. Aangename film zonder meer.