Zéér straffe film, als ge het mij vraagt. En vooral uniek: een setting, een sfeer én acteerwerk zoals dat in weinig films wordt vertoond. En een angstaanjagend realistisch beeld van de achterkant van de VS, met eigen normen en waarden die haaks staan op wat we kennen en verwachten. Wie de kans nog heeft: zeker gaan kijken.

Ik zag hier geen moment een "thriller" in. Het zal allemaal wel "authentiek" zijn en "met veel goeie bedoeling" gemaakt maar het boeit geen moment en loopt voor geen meter. Shit happens ; ge moet maar de krant openslaan om dat te weten. Enfin, IK weet niet wie de vader vermoordde. U wél ? Of is het de bedoeling dat we het maar moeten raden ? Of is het somebody van die ruige kliek waardoor het gewoon niet belangrijk is : hij, de vader, had zijn mond maar moeten houden ? Zoiets ?

Sterke sociale thriller waarin op beklijvende manier de zoektocht van de 17-jarige Ree wordt getoond. De grimmige sfeerschepping wordt gecreërd door ondermeer niet volledig te onthullen van wat haar vader op zijn kerfstok heeft. Het doorleefde en sereen acteren van Jennifer Lawrence grijpt je naar de keel. De regisseur blijft naast de zoektocht ook focussen op het dagdagelijkse leven en hoe Ree met haar moeder, broer en zus proberen rond te komen.

Zowat twee uur lang word je ondergedompeld in de lugubere sfeer van een negorij in een desolate uithoek van de staat Missouri, waar de 17-jarige Ree (fenomenale prestatie van nobele onbekende Jennifer Lawrence) voor haar broertje, zusje en depressieve moeder moet zorgen. De film is meer drama dan thriller, maar toch weet de regisseuse de volle duur van de film een uiterst onaangename en drukkende spanning te creëren (die blikken alleen al) met als hoogtepunt de nachtelijke zoektocht naar het lijk van de vader. Af en toe roept de film ook herinneringen op John Boormans klassieker “Deliverance”, en dit niet alleen vanwege de onheilspellende banjomuziek, maar evenzeer door de setting (een erg gesloten gemeenschap waar iedereen familie van iedereen lijkt te zijn en geen pottenkijkers worden geduld, de dreigende bossen,…) en de cameravoering. Je krijgt als kijker eens een andere inkijk op een stuk arm, (g)rauw, verpauperd en weinig fraai landelijk Amerika.

Ik vond het een nogal trage film, wat misschien ook wel de bedoeling was om de sfeer en levensritme in de community weer te geven. Het thema is wel de moeite waard, maar als je al vooraf weet waarover het gaat ken je het verhaal blijkbaar al voor meer dan de helft want je zit maar te wachten op een interessante(re) wending. Ik vrees dat ik deze film vlug zal vergeten zijn.