The Girl with the Dragon Tattoo
Regie:
Synopsis :
In The Girl With The Dragon Tattoo brengt David Fincher Stieg Larsson’s bejubelde Millennium trilogie tot leven op het grote scherm. Deze verfilming van het eerste boek brengt een verhaal van moord, corruptie en familiegeheimen. Twee onverwachte partners proberen de waarheid achter een goed bewaard geheim te achterhalen. Mikael Blomkist is een journalist die kost wat kost zijn eer wil herstellen nadat hij onterecht voor smaad en eerroof werd veroordeeld. Hij wordt door Henrik Vanger, één van Zweden’s rijkste industriëlen, gevraagd om een vreselijk familiegeheim op te lossen. Zijn allerliefste nichtje Harriet werd lang geleden vermoord. Volgens Vanger waarschijnlijk door één van zijn familieleden. Journalist Blomkvist vertrekt naar het afgelegen eiland aan de ijskoude Zweedse kust, zonder te weten wat komen gaat... Op hetzelfde moment krijgt Lisbeth Salander, een bizarre maar geniale researcher bij “Milton Security”, de opdracht om in Blomkvist’s verleden te spitten. Deze job leidt uiteindelijk tot een samenwerking met Mikael in zijn zoektocht naar de moord op Harriet Vanger. Ondanks het feit dat Lisbeth zich volledig afsluit van de buitenwereld, een wereld die haar blijft beliegen en bedriegen, blijken haar focus en haar inbraakskills onontbeerlijk. Terwijl Mikael de Vanger familie onder druk zet om te praten, probeert Lisbeth alle eindjes aan elkaar te knopen. Ze ontdekken een reeks moorden van vroeger tot nu, die hen leiden tot één van de meest gruwelijke misdaden die ze ooit hebben gezien.
Mening van de communityvan de film The Girl with the Dragon Tattoo
- 1
gepubliceerd op 21 januari 2012
Alle gekheid op een stokje: de Larsson-boeken waren een fraai stukje briljante marketing, de scandinavische tv-films waren behoorlijk. En ja dan rijst de vraag waarom wil één van de meeste originele cineasten van de laatste jaren daar nog iets aan toevoegen (terwijl hij zelf reeds een onovertroffen genreklassieker op zijn conto heeft staan -"Seven" dus)? Geen idee, maar het levert wel een stevig staaltje vakwerk op: prachtige fotografie, superscore (opnieuw van N.I.N-frontman Trent Reznor) en bovenal straf geacteerd (zowel Craig als Mara). En mogen we hier dan ook eens een keertje scenarioschrijver Steve Zaillan een pluimpje toegooien, want hij wist uit het eerste boek zowaar een duidelijk verstaanbaar, goed opgebouwd en best wel afgerond geheel te puren. Hollywoodcinema op zijn best!
gepubliceerd op 20 januari 2012
OERDOM van me om na de oorspronkelijke film ook nog naar de US-versie te willen trekken. Dat kon & kàn alleen maar tegenvallen. Zoals een film van een goed boek ook altijd tegenvalt ; enkele uitzonderingen misschien buiten beschouwing gelaten. Het stérke aan de originele film was dat je geen énkele acteur kende of herkende (jawel, de "slechte" herkende ik meteen omdat hij indertijd nog in de reeks COQ ROUGE (http://en.wikipedia.org/wiki/Coq_Rouge_(novel)) had geacteerd. Die kerel moést dus wel een hoofdrol spelen. Kortom, de 1e film was quasi perfect. Nu is het opgewarmde kost. Neem nu de leading lady : naaast de originele Lisbeth Salander lijkt ze compleet miscast. Niet voor niets hebben "de luisteraars" van Radio1 of Radio2 LISBETH SALANDER vorig jaar verkozen tot DE vrouwelijke hoofdfiguur in 300 jaar prozaschrijven. Uiteraarde heeft bijna niemand meer "Madame de Bovary" en tutti quanti gelezen maar het zegt toch véél over de indruk die ze op de lezers/filmkijkers heeft gemaakt. Enfin, als ik niét was gaan kijken zou ik me evenmin "goed" voelen. Van de andere kant kan ik me voorstellen dat dit voor het US-publiek wél een film is met een rauw kantje. Anale verkrachting en zo...
gepubliceerd op 19 januari 2012
Over deze kunnen we kort zijn, want na het boek-film én de negen uur lange TV-series(die we 2X zagen)kunnen we Larsson zowat zelf afdreunen. Maar een briljant, hedendaags cineast als David Fincher kan je niet links laten liggen en de meest virtuoze uit de Hollywoodfabriek heeft zijn job uitstekend gedaan. Pakt je bij de ballen met die fameuze begingeneriek en gaat onverdroten door met die unieke regie. Doet er alles aan het origineel te overtreffen, maar schatje Rooney Mara kan dé échte keiharde Lisbeth/Noomi absoluut niet doen vergeten. Een superieure copycat, op enkele wijzigingen na, blijft dit vooral een spektakel voor de yankees die het origineel van toeten noch blazen kennen. De film staat op zichzelf en een sequel hoeft echt niet; maar daar zal de globale $-opbrengst moeten over beslissen.
- 1
Joris