Wat een film... En wat een acteurs. Die "Sandoval" is inderdaad gewéldig, wat een rol zeg. En dan is er die ingetogen en toch broeierige liefde. De moord. De moordenaar. De treurende echtgenoot. Het politieke gekonkel met die onwaarschijnlijke lift-scène. Het bezoekje, zovele jaren later aan een gelouterd man die niet meer wil herinnerd worden aan de gebeurtenissen. De ontknoping. Absolute aanrader. Mag ik ook NEUVE REINAS nog eens aanbevelen met de ook al supercoole Ricardo Darin ?

Juan José Campanella neemt zijn tijd en weeft op een perfecte manier verleden en heden, politiek en privé tot een knappe dramatische thriller. De lichtjes getormenteerde en nu gepensioneerde Benjamin Esposito (Ricardo Darin) wil een zwarte bladzijde uit zijn carriere van zich afschrijven, en duikt in de archieven. Ook de beduimelde geschiedenis van Argentinië wordt zo blootgelegd, het vele gekonkel bij politie en gerecht incluis. Benjamin komt ook terug oog in oog met de liefde van zijn leven Irene Menendez Hastings (een werkelijk ravissante Soledad Villamil): de 'Bridges of Madison County' zijn hier niet ver af. Een wrange gerechtigheid of een geforceerde rechtvaardigheid: op het einde moet je als kijker kiezen, muy complicado!

Klassieke film die blijft boeien. Goede acteerprestaties, die de film naar een nog hoger niveau tillen. De perfecte avondje-thuis-film. Spaans verstaan helpt uiteraard.

Om kort te gaan: een mokerslag... Geen perfecte, maar wel een mokerslag. Aan het begin zit een vrij clichématige writers-block-scène, maar gelukkig word je daarna onmiddellijk meegesleept met het sterke verhaal, het tijdsbeeld, de onverwachte humor, de fotografie, de sfeer en zeker ook de vakkundig uitgehouwen personages. Pablo Sandoval bv, de griffier met het alcoholprobleem, wordt ronduit fantastisch neergezet. Ook de onmogelijke liefde op de achtergrond is interessant bepalend, en de plot komt aan: tegelijk hard en ingehouden, zoals het deze tragedie past. Een relaas kortom waarover je in verschillende richtingen kunt blijven doormijmeren. Enige minimale achtergrondkennis van de smerige militaire dictatuur in Argentinië (van 1976 tot 1983) is wel noodzakelijk om de wending halverwege te kunnen vatten. En Spaans begrijpen (of beter nog: Argentijns) mag je ook als pluspunt rekenen want de scherpte van de dialogen gaat regelmatig verloren in de nogal matige ondertiteling. Maar laat dat niemand afschrikken: dit is een bijzondere, beklijvende film en een absolute aanrader.

saai, langdradig en een niet zo bijzonder; had hier meer van verwacht;