Ivm Cogburn's schietkunstjes/kogels nog dit: hij draagt toch 2 sixshooters (wordt door hemzelf tot 2 x toe als heldendaad opgerakeld)....

DE "suffragettes" begonnen vanaf 1903 hun eisen kenbaar te maken. De waarschijnlijkheid dat een meisje van een jaar of 15 zo'n 24 jaar daarvoor zo'n grote mond zou opzetten is dus...onwaarschijnlijk. Nihil. Met andere woorden : het is 100% flauwekul. Als de scenaristen dàt al niet beseffen, hoeveel is dan de rest van het verhaal waard ? En dan heb ik het nog niet over de àndere fouten & onwaarschijnlijkheden in het scenario (zie mijn vorige post)...

De minst typische Coen-verfilming tot nu toe: de broers hebben de teugels nog nooit zo gevierd als hier. Enkel camera-maestro Roger Deakins is als vanouds helemaal op post! Een zeer fraai Wilde Westen als je het mij vraagt. De zeer mondige Mattie Ross (a trés cute 14-year old Hailee Steinfeld) kiest voor de ongenadige Reuben 'Rooster' Cogburn (vintage Jeff 'the Dude with a Stetson' Bridges) om de dood van haar vader te wreken. En samen met een protserige Texas Ranger (Matt Damon-light) zijn ze zowat de hele film op pad. Ieder heeft uiteraard zijn eigen agenda, maar dieper dan 'a quick and shallow grave' wordt er karaktergewijs niet gegraven. Weinig metafysische moordenaars of licht-maniakale bowling-kampioenen: een zeer rechttoe-rechtaan ongeschoren sporendragende 21-eeuwse western. De onvermijdelijke en onverbiddelijke slang ten spijt. So long, van een toch lichtjes ontgoochelde Coen-freak.

Een remake van een slechte film levert zelden "iets" beters op. John Wayne was oervervelend als "de eeuwige cowboy" en ik ken maar één rol waarvoor hij misschien dé geknipte man was : The Shootist. Over die ouwe revolverheld met kanker, het boek is goed maar de film is ook niet slecht. Regie Don Siegel, met Lauren Baccall en James Stewart als de dokter en Ron Howard als die jonge snotaap. Het probleem met de True Grit van 2011 is dat ik me, als westernkenner, dooderger omdat men de western niet met rust laat. Het is in de huidige tijd quasi (?) ONMOGELIJK om nog een western te maken met de ingrediënten die tot in de vroege jaren '70 mogelijk waren. Met de échte ingrediënten die een western een western maakten. VERRAAD en WRAAK waren 2 zeer goede motieven. Het 1e is klassiek : 2 trouwe vrienden raken op het einde van de rit in conflict. Over de gevonden schat, over de vrouw, over.... VB Vera Cruz. En wraak was een goeie fiets voor de Spaghettiwesterns, denk aan For a few dollars more en aan Once upon a time. Vrouwen spelen haast nooit een hoofdrol OF het is om de helden tegen mekaar op te zetten. Vrouwen anno 2011 gaan zelden naar de bioscoop, al helemaal niet naar westerns en jonge meiden die door hun vriendjes worden meegesleept kunnen de stereotype manier waarop vrouwen in de klassieke western moeilijk verteren. Over deze True Grit : lezen die scenaristen dan geen westerns ? Het 1e wat een "held" doet als hij heeft geschoten is niét zijn revolver met een fantasietje in in zijn holsterstje stoppen. Nee, hij gaat meteen herladen. Halfweg de film heeft RC een demonstratie van zijn schietkunst. Eerst heeft hij 4 (vier) kogels nodig om een flesje te raken en dan kan hij nog 4x schieten op andere snuisterijen die hij in de lucht gooit. Zonder tussendoor te herladen. Voor zover ik weet telde een revolver 5 of 6 kamers en kon dus maximaal 5 of 6 patronen bevatten. Vaak lieten ze de kamer onder de hamer leeg om ongevallen te vermijden. De Coens en de rest van de crew kunnen dus niet eens....tellen. Nog zo'n enormiteit : op het einde van de film wil RC met alle geweld het meisje in veiligheid brengen. Ze rijden allebei op één paard maar gelukkig komen ze 400 meter verderop voorbij een grazend paard van een dooie schurk....dat ze vrolijk voorbijrazen. Na een tijd zakt dat paard door zijn knieën en dan gaat RC (55 à 60, dik en alcoholieker) dat meisje nog "urenlang" (zo laten ze het toch lijken) zélf dragen, rennend, tot ze in veiligheid zijn. Niet goed, deze film, en al helemaal niet voor iemand die écht van westerns houdt, er véél heeft gezien en er zo mogelijk nog meer heeft gelezen (oa van Louis L'Amour !). En dan spelen nog 2 van mijn lievelingsacteurs in dit vehikel mee : Matt Damon en Jeff Bridges. Wel mooie prentjes ! Het is gelijk dat boek van TOM LANNOYE : daar laat hij ene leuren met....autoverzekeringen. Tommeke, ge kunt niet met autoverzekeringen leuren : wie een auto heeft heeft een verzekering, wie geen auto heeft heeft geen verzekering nodig. Al wat je vroeger kon doen, toen je nog contracten van lange duur had was die contracten overnemen en x jaar gratis service geven tot jouw maatschappij een polis kon uitschrijven. Daarom was leuren met verzekeringen enkel mogelijk in de tak "leven" en eventueel kon je de mensen die nog geen brandverzekering of BA-gezin hadden een polis verkopen. Of, op termijn, als je dat harde bestaan van leurder lang genoeg volhield, hun lopende schadeverzekeringen overnemen. Dat zijn allemaal zo'n kleinigheden om te controleren maar niemand neemt nog de moeite om het te doen. Men fantaseert er maar op los en het publiek slikt dat. Wat een belediging voor je publiek, zeg ! Als je iets niet weet : zoek het dan op. En dubbelcheck het. Vind je het niet of ben je nog altijd niet 100% overtuigd ? GEBRUIK HET DAN NIET !

Vergeet de clowneske Wayne-versie uit'69 van Hathaway, want dit is een bloedmooie vertelling uit "Coen-Country". Een mythisch westernavontuur recht uit de klassieke novelle van icoon Charles Portis(sommige scènes en dialogen komen dan ook recht uit het boek). Na "Unforgiven" of "The Assassination of Jesse James..." openen ook de broers zich voor de méér realistische benadering van HET archetypische genre van de Amerikaanse filmscène. Weinig of géén karikatuur, cynisme, ironie of nihilisme hier; maar een overduidelijke knieval voor die véélzijdige westernwereld. Ondanks het trage tempo, de vele (komische) babbels of ontmoetingen met "Coen-smoelen" drijft "True Grit" langzaam maar zeker het ritme op naar de aktievolle "shoot-out"-finale. Respekt voor het genre en een bijna lineaire mainstreamproduktie dus? Mis poes! Wie de makers kent weet wel beter. Zwarte humor, gruwelijke taferelen en/of plotse geweldexplosies samen met de realistisch-poëtische personages dragen overduidelijk het immense "C"-brandmerk. Zoals Eastwood werken de regisseurs ook nu met hun gebruikelijke, succesvolle crew. Roger Deakins schiet enorm rijk, elegante beelden in symbiose met de ietwat "folkloristische" soundtrack van Carter Burwell. Qua script is de 14-jarige Hailee Steinfeld de kern en motor van het verhaal en overtroeft met haar oogverblindende, unieke vertolking zelfs een briljante Bridges. Een meid voor de toekomst, zoveel is zeker! "True Grit" is een kijkstuk vol verbijsterende rijkheid, een échte ervaring zoals alléén de Coens die kunnen in elkaar flansen...en daarom sterk aanbevolen! (niet onterecht de Openingsfilm van de Berlinale).