Gebalde gevangenisthriller waarin Monzon toont de regieteugels stevig in handen te hebben, en met het bijna 'over-the-top' einde geeft hij al een mooi visite-kaartje af voor Hollywood. De rechttoe-rechtaan aanpak houdt de kijker in de ban, en door de korte flashbacks naar de thuis-sfeer (met vrouw en aanstaande baby) van Juan krijg je toch nog een beetje lucht. De politieke lading blijft beperkt, zodat ook niet-geInformeerde kijkers makkelijk kunnen volgen(goeie vondst trouwens, dat ETA-dilemma!) Cinematografisch niet hoogstaand, ook de soundtrack is beperkt: er is duidelijk echt op plot en acteurs gemikt, en daar slaagt Monzon dan ook met vlag en wimpel. Kort, krachtig, rauw, intens, origineel: het is niet verwonderlijk dat het in Spanje met Goya's werd overladen. En de onvermijdelijke US-remake wordt op dit moment ingeblikt door 'Crash'-regisseur Paul Haggis. Maar check eerst deze uit.

Blijkbaar een beetje over het hoofd gezien maar dit is écht wel een goeie film. Hard ? In my humble opinion mocht het nog (véél) harder en rauwer zijn ; we zitten hier wél in DEN BAK, hé ! Tussen het crapuul ; met mensen die geen illusies meer hebben, niets meer te verwachten hebben... De 2 hoofdrolspelers zijn gewoon super.