Pffff, ik ben er bij in slaap gevallen. Het wat meer een documentaire over de, overigens prachtige, omgeving/stadje in Italië. De opening beloofd wel wat goeds, maar helaas, vond het echt niks. Dat het wapen zo gemaakt zou worden wist ik nog voor dat de film halverwege was.

New existentialism, of misschien: de europese arthouse Michael Mann staat op. Een exoskeleton van een '70s spionagefilm versus de toenmalige italiaanse filmschool. Ontbeende spanning, het verlangen van de personages tegenover de te verwachte actieclimax. Een spanningsveld opbouwen heet dat. Dat een fotograaf mooie beelden kan schieten wordt hier op een fenomenale manier getoond. De landschaps-pan, de talrijke longshots, de kleurkeuze in het steegjeslabyrint, hoe we via een koffieslurpende en lezende Jack/Edward (G. Clooney) de hele bar en straat er achter angstvallig in het oog houden. Donker, peinzend, twijfelend, metafysisch, fatalistisch: de film is de protagonist is de regisseur is de film. (Btw, de trailer is het enige minpunt, en dààr heeft Corbijn net helemaal niks mee te maken). Last not but not least: Violante Placido is onweerstaanbaar, en vergeet de afsluitende theme song niet (Cuby & The Blizzards' Window of my eyes, toppertje).

Onwaarschijnlijk slecht. Niets is zoals het had kunnen zijn en zelfs dàn nog zou het niets geworden zijn. Eenvoudig weg omdat er geen verhaal is. Of toch : de "vondst" van ene die uit het vak wil stappen. Hoe men zoiets durft te maken is me een compleet raadsel. Less = more, durf gewoon eens heel die banale boel de vuilbak in zwieren, dan hebben we er geen last meer van. Nu ga je naar de cinema of je huurt een film en al na 10 minuten voel je de bui al hangen. Clooney heeft de uitstraling van een Fiat Tempra, en de rest doet al helemaal voor spek & bonen mee. Te vermijden !

Schitterende film van Corbijn met een sublieme Clooney in de hoofdrol en onze eigen Johan Leysen in een fijne bijrol. Alleen de beginsequentie is een parel van sfeer en spanning. Die onderhuidse spanning weet Corbijn de hele film vast te houden door heel spaarzaam te zijn met muziek (en deze zeker niet te gebruiken wanneer Amerikaanse thrillermakers deze overvloedig zouden gebruiken), lange shots, knappe omgevingsshots, .... Een absolute aanrader

Risicoloze film op maat van mister Clooney: in zijn geliefkoosd Italië, met een Italiaanse schone naast zich, de outlaw met een goed hart spelen, af en toe eens wat bloot en spieren tonen, de bedprestaties en het zwak voor het vrouwelijk schoon niet wegcijferen, eens iemand neerschieten (maar dan omdat hij zelf in levensgevaar was)... ik kon me niet van de indruk ontdoen dat er hier een soort goede James Bond / Bourne rol was opgezet.... Ontbrak nog de scene aan de Nespresso koffiemachine. Het open einde is alsof me twijfelt over aan de sequel.