Deze ontgoochelende Joel Schumacher is amper de moeite om uit te kijken. Verwacht geen 'Kids' of een moderne versie van zijn eigen 'St Elmo's Fire': de afwezigheid van empathie bij de karakters in deze 'hip teen flic' trekt je als kijker ook gewoon mee de dieperik in. Op het einde interesseert het je zelfs niet hoe fout het gaat aflopen. Want dat het fout zal lopen met dealer White Mike en zijn rotverwende rijkeluisvriendjes word je gewoon verteld (!) door een vreselijk overbodige voice-over van Kiefer Sutherland. Is Schumacher ondertussen toch te oud om nog eens te schitteren zoals met 'Lost Boys', 'Falling down' of 'Flatliners'?

Ik vond dit zo slecht nog niet! Het is rustig wegdrijven op de stem van Sutherland, en als voyeur aangenaam afstandelijk rondkijken in het wereldje van deze jongeren. Met een extra punt voor Chace Crawford!

Veteraan Joel Schumacher gooit zich nog één keer op het genre waarmee hij doorbrak : de teenage-movie. Helaas maar met half succes : een gedurfd beeld van een legioentje rijkeluiszoontjes in New York verhangen aan sex, drugs (waaronder dus de desugndrug "twelve") en zinloos geweld. Het blijft echter bij een losse observatie, je voelt niks van empathie met welk personage dan ook en vreemd genoeg blijkt hetgeen wat de film nipt overeind houdt, precies datgene wat doorgaans de film verknalt : een voice-over verteller (uitstekende Kiefer Sutherland).