Eindelijk nog eens een film die handelt over échte mensen in een échte wereld, zij het een die hard en meedogenloos is voor diegenen die op de verkeerde plek zijn geboren. Dat de film zo overtuigend overkomt, zonder te hengelen naar goedkoop sentiment, is voor een groot stuk op het conto te schrijven van hoofdrolspeelster Anne Coessens. Ook de nerveuze cameravoering en donkere fotografie weten perfect het claustrofobische leven in een gesloten asielcentrum te evoceren. Vormelijk niet echt vernieuwend, inhoudelijk wel belangrijk. Spijtig dat de verontwaardiging die de filmmaker uitschreeuwt, een klein beetje wordt onderuit gehaald door een einde dat toch wel voor discussie vatbaar is.