Een fraai gestilleerde mix van -hou u vast- "Bitter Moon", "Fatal Attraction" en "The Crush" die in handen van een iets minder talentvolle regisseur dan Atom "Sweet hereafter" Egoyan en zonder de klasbakken Neeson en Moore, rechtstreeks naar de diepste pulp-dvd krochten verwezen zou worden. Nu heeft dit dus een goeie, broeierige ero-thriller als resultaat. Geen verrassende plotwendingen, maar goedgemaakt Hollywood-bandwerk. Toch een beetje een verrassing dus dat uitgerekend dit de nieuwe Egoyan geworden is...

Absoluut geen grand cru, deze nieuwe Egoyan. Te veel Hollywoodcliché, te veel déja vu… maar wel een uitstekende vertolking van Julienne Moore als de ontredderde en aan zichzelf twijfelende echtgenote, ronddolend in hemelsmooie interieurs en setting. De film bevat een thematiek die nochtans wat meer aan bod zou mogen komen in de bioscoop. Deze versie is een gemiste kans…

Wat een ontgoocheling, nochthans had het concept wel iets interessant kunnen opleveren maar de uitwerking ervan was té voorspelbaar en té ongeloofwaardig opgebouwd. Meteen heb je door waar het plot heen zal gaan en kan je je enkel nog afvragen hoe lang het nog gerekt zal worden alvorens onthuld zal worden waar het eigenlijk om draait. De erotisch bedoelde scenes waren zo gekunsteld dat een documentaire over de voortplanting van de zoutwaterspons nog opwindender is. Ik kon mijn troost ook al niet gaan zoeken in goede achtergrondmuziek of in orginele camera-shots want ook die ontbraken. Resultaat: een saaie film. Het enige wat me positief stemde was het einde, omdat dit onverwacht plots definitief was en er geen mogelijkheid meer bestond dat er nog verder zou gemolken worden aan het thema.

Deze film is mooi in beeld gebracht. Je ziet bijna niets maar dan toch weer veel... Ondanks het feit dat deze film niet direct binnen mijn favoriete genre valt heb ik er geen spijt van.