Hmmm, als paramedicus boeit dit onderwerp me wel enigzins, maar de verhaallijn van deze film heeft niet zo veel raakvlakken met de realiteit van een klinisch werkpad van ontwikkeling van geneesmiddelen. Wat zou het; het gros van het kijkerspubliek slikt het spul wellicht wel als voorgekauwde zoete koek. Ford speelt een oude norse clinicus, en zijn prestatie is krachtig. De scene waarin Megan, een van de gehandicapte hoofdrolspelertjes, met haar electrische rolstoel een hele sliert rollerscaters voortsleurt is een prachtig moment. Voor mij, een van de hoogtepunten van de toch wel aangrijpende film. Een ruime 7 als quotering.