The Road

Land:
  • Verenigde Staten
Genres:
  • Drama
  • Sciencefiction
  • Thriller
Publiek: Alle leeftijden
Jaar: 2009
Release: 27/01/2010
Duur: 1u59
Synopsis : Een man en zijn zoontje doorkruisen een verzengd Amerikaans landschap, bedekt met de as van een vergane wereld. De man kan zich de tijd ervoor nog herinneren, het jongetje kent alleen dit dode landschap. Het enige wat hun rest is te overleven, en zich vast te houden aan de kostbare brokstukken van hun eigen menselijkheid. Ze zijn alles voor elkaar. Een gruwelijk mooie en wanhopige film, die doortrokken is van tederheid en verbeten vertrouwen. 'The Road' is een bespiegeling over de dunne scheidslijn tussen beschaving en woestenij, en over de alomvattende en soms beangstigende liefde die een kind voor zijn ouders voelt...
  • /10 U moet aangemeld zijn om een rating te geven
    7.6/10 6 Ratings - 6 Recensies

Trailervan de film The Road

Mening van de communityvan de film The Road

U moet ingelogd zijn om een recensie te kunnen toevoegen Maak een account aan
gepubliceerd op 20 juli 2010
Beklemmende, zeer donkere, epische en als een angstdroom verfilmde versie van het al even koude en kale boek van McCarthy. Paranoid en op de rand van instorten houdt de man hier vol, al is het enkel om zijn zoon in leven te houden. De fotografie en regie is van die aard dat je zelf constant je ogen en oren spitst, uit angst voor de rondtrekkende kannibalen en andere gedegenereerde survivors. Muziek van Cave/Ellis misschien net iets te subtiel om bij te blijven? Als deze doelloze tocht - enkel overleven, leven is er niet meer bij - je niet raakt, ben je bij dit soort prenten gewoon niet op je plaats. (Geen nood, traditioneel hap-slik-weg-voer genoeg in de zalen tegenwoordig)

gepubliceerd op 10 februari 2010
Sorry, maar dit is echt een slaapverwekkende film waarin niets "gebeurt". Ik vind het een écht flutverhaaltje ; zelfs een film onwaardig Dat het zoontje dan nog de naïeve gaat uithangen is me ook al een brug te ver : je bent zoals je ouders zijn en zeker op die leeftijd ben je een spons die alles opneemt wat je omgeving je inlepelt. En zijn omgeving : da's dus wel zijn pa hé ! Zijn pa en de harde wereld waarin ze leven. 't Manneke heeft dus allesbehalve een reden om (nog) de idealist te willen spelen, hij heeft nooit een àndere wereld gekend. Ze zijn al een tijdje onderweg en leren SAMEN, vader & zoon, hoe de wereld "nu" in mekaar steekt. Er is écht geen ruimte om de werken van barmhartigheid te gaan beoefenen ; het feit dat de zoon toch "een goeie" is volgens mij psychologisch 100% verkeerd. Wie bij de hond slaapt krijgt vlooien, je past je aan aan jouw omgeving. Maar hier gaan ze van die jongen nog een zedeprekertje maken dat ons en zijn pa nu en dan "de les gaat lezen". Even bij de les blijven aub ! De film neemt ook geen enkel "verrassende wending" : het is al kommer & kwel gevolgd door nog meer kwel & kommer. Het lijkt wel of Ken Loach hier de regisseur van dienst was.

gepubliceerd op 2 februari 2010
Beresterke film die nu al ongetwijfeld tot de toppers van dit prille filmjaar mag worden gerekend. Alhoewel we steevast een paar keer per decennium met de filmische Apocalyps worden geconfronteerd, komt de versie in deze film wel erg hallucinant (en, wie weet, “waarheidsgetrouw”?) over. Hier geen opgeklopte zombieachtige thrillereffecten of grootse slachtpartijen tussen rivaliserende benden, maar eerder filosofische beschouwingen over de grens tussen goed en kwaad, doorgaan of zelfmoord plegen in uitzichtloze situaties, egoïsme en altruïsme, de rekbaarheid van vaderliefde, … De mise-en-scène, fotografie en production design zijn fenomenaal, evenals de vertolkingen van beide hoofdrolspelers. Ook de uitstekende score van Nick Cave en Warren Ellis bepalen mee de sfeer die over deze troosteloze post-apocalyptische wereld hangt. Enig minpuntje is misschien het net iets té sentimentele einde. Een film die aan de ribben blijft plakken en nog wel een tijdje door het geheugen blijft spoken.

gepubliceerd op 29 januari 2010
Vader en zoon maken een letterlijke wandeling, tussen leven en dood, goed en kwaad. Deze film toont de mens aan het einde van zijn latijn, omdat er na en wereldwijde ramp, geen eten meer is, en ze vechten om het laatste wat er nog is. Op die manier wordt er getoond dat mensen met hun intellect in staat zijn tot de grootste wreedheden, maar ook tot een groot erbarmen.

gepubliceerd op 28 januari 2010
Nauwelijks drie weken ver in 2010 krijgen we reeds een certitude voor het eindejaarslijstje : om maar met de deur in huis te vallen, "The Road" is een onwaarschijnlijk mooie en krachtige film. Het Pullitzer-winnende,gelijknamige boek van Cormack McCarthy (die ook "No country for old men" schreef) wordt hier zeer getrouw verfilmd door John Hillcoat. Sober, somber maar bijzonder efficiênt. Viggo Mortensen dwaalt door een onwaarschijnlijk realistisch post-apocalyptisch decor in een op voorhand reeds verloren struggle to survive. Alhoewel hier vooral gesuggereerd wordt (of misschien juist wel daarom), gaat er een onwaarschijnlijke dreiging uit van deze prent, nog ondersteund door een subtiele soundtrack. Vergeet de opgeklopte , enkel op big bucks uitzijnde "Avatar" 3D hype, als je echt van Cinema houdt, dan mag je in geen geval dit in alle opzichten briljante meesterwerk missen !

Zij raden deze film aan

Delen

Volg Cinebel