Boeiende zij het zeer schetsmatige biopic over de eerste all female rock’n’roll band The Runaways. Hoe de 2 frontwomen van schuchtere teenage buitenstaanders (15 jaar oud pas!) het op 5 jaar tot internationale (drugverslaafde) rockchicks schoppen is natuurlijk onmogelijk in 110 minuten weer te geven. Voormalige fotografe/regisseuse Floria Sigismondi (cfr. video’s van Sheryl Crow en Christina Aguilera) legt dan ook meer de klemtoon op de looks, the smell, taste and sound van deze glitter’n’glamrock. Op de tonen van T.REX, Bowie, Suzy Quattro en de onovertroffen Stooges (‘I wanna be your dog’) ontwikkelen zij hun eigen punkrock. Een attitude en geluid welke nog tot op heden school maakt: zonder Cherry Currie (Dakota Fanning on high heels and pantyhose, grrr!) en Joan Jett (een alweer overtuigende Kristen Stewart – strike 2 hoor, na haar prachtprestatie in ‘Into The Wild’), geen PJ Harvey, L7, Hole/Courtney Love, Alanis Morissette enz. Een glansrol ook voor Michael Shannon als hun lichtjes geschifte en manipulatieve muziekproducer Kim Fowley. Met misschien een iets te rommelig en abrupt einde – hey, wat verwacht je na zo’n rollercoaster of pills and thrills – maar absoluut de moeite voor eenieder die tenmiste een grammetje r’n’r in zijn lijf heeft. “Hello Daddy, Hello Mom, I'm your ch-ch-ch-ch-ch-cherry bomb!” (Afterthought: hoe kleurloos en conformistisch de huidige jeugd zich kleedt tov. 30 jaar geleden!)