Niet het meesterwerk waarop we hoopten - Russell Crowe is nu eenmaal geen Sean Connery - maar een sof zoals Kevin Reynolds' Prince of Thieves (uit '91 alweer!) is het gelukkig niet geworden. Ridley Scott neemt gewoon te veel tijd om alles historisch te kaderen, om dan tegelijkertijd een té oude Robin te portretteren om nog maar aan het begin van zijn legendarische carrière te kunnen staan. De kostuums, set pieces en actie (die clash op het strand!) zijn echter wél op niveau. En het vermijden van de clichés in het verhaal - het duffe stelen van de rijken, de eindeloze degengevechten (zie Errol*geeuw*Flynn in '38) - geven je in ieder geval een nieuwe reden om te gaan kijken... Cate Blanchett ook natuurlijk.

Eerder een les geschiedenis dan een verhaal... ik miste de "echte" Robin Hood, de dief die steelt van de dieven. RC is ook al een beetje te oud voor dit geweld.

Echt memorabel is deze Robin Hood zeker niet en om op het ereschavotje naast “Robin and Marian” en “Robin Hood: prince of thieves” te prijken moet je beslist uit ander hout zijn gesneden. Toch is de benadering van Scott, hij eindigt zijn verhaal daar waar de meeste (en dus ook de legende) beginnen (de avonturen met de rovers van het Vrijbos) dus nog een tikkeltje creatief te noemen. De vertolkingen daarentegen, zeker van de hoofdrolspelers, zijn flets en dof en de meeste acteurs spelen inderdaad op automatische piloot. Toch kunnen de actie- en gevechtsscènes, ook al zijn ze déja vu, de pret niet bederven.

Niet om aan te zien, zo saai, zo oerslecht. Zo goed als Gladiator was zo zwak ik dit vehikel. Het is meer een praatfilm dan iets anders en al de actie is "erover". Het is "té" van alles en nog wat. Meer woorden hieraan verspillen is nog teveel eer voor deze zich eindeloos voortslepende draak.

Opnieuw een zeer teleurstellende blockbuster : Ridley Scott keert nog eens terug in de tijd en meent ons te moeten verblijden met het -ugh- prequel-verhaal van de bekendste aller vrijbuiters. Inderdaad, deze versie eindigt waar alle anderen tot nu toe begonnen. Aha, denk je dan, interessant... Nou, toch niet : onze Robin blijkt serieus ontgoocheld door zijn deelname aan de kruistochten en komt terug in een England in chaos. Hij werpt zich op als de redder des vaderlands, om als beloning andermaal teleurgesteld te worden door zijn koning.... en dan mag je nu een geeuw onderdrukken, want we zitten ondertussen ruim over de twee uur film ver. En ja,natuurlijk weet Scott één en ander mooi in beeld te brengen, maar ook hier weer bedroevend weinig drama en met pijn in het hart -want we hebben het hier toch over misschien wel de 2 beste acteurs van het afgelopen decennium- moet ik ook vaststellen dat noch Russell noch Cate hier in groten doen zijn. Blijft over een wankel ridderepos zoals we er al dozijnen hadden en eentje dat uberhaupt niks toevoegt aan het genre.