(500) days of Summer
Synopsis :
“Het verhaal van een jongen die een meisje ontmoet”, zo begint de sarcastische voice-over van 500 DAYS OF SUMMER, vooraleer over te gaan naar een minitieuze, grappige en realistische analyse van een anderhalf jaar durend onvoorzien en gek liefdesverhaal.
Tom verzint teksten voor wenskaarten als beroep en is een hopeloze romanticus. Hij gelooft nog steeds heilig in het bestaan van een alles veranderende, voorbestemde liefde, zelfs in deze cynische, moderne wereld. Hij is zeer aangeslagen wanneer zijn vriendin Summer de relatie verbreekt. Hij gaat terug naar de verschillende momenten, in de 500 dagen die ze samen waren, om erachter te komen waar het verkeerd is gegaan.
-
7.5/10 Quotering van
van de film
(500) days of Summer
Mening van de communityvan de film (500) days of Summer
- 1
gepubliceerd op 19 november 2009
Hét clichéthema bij uitstek “boy-meets-girl” wordt hier op een originele en creatieve manier bespeeld en uitgebeeld. Je beleeft als kijker bovendien heel wat binnenpretjes door de vele cinefiele knipogen die in het flutverhaaltje verweven zitten. De spontane en frisse vertolkingen, de hele leuke soundtrack en de functionele niet-lineaire verhaalstructuur tillen deze pretentieloze romcom ver boven de vele banale komedies uit. Bovendien behandelt hij ook nog eens op een speelse wijze het probleem van de bindingsangst, een heel herkenbaar en maar al te bekend (maar eigenlijk universeel) thema bij, vooral, teenagers en twens en iedereen die ooit werd afgewezen door de liefde van zijn/haar leven…
gepubliceerd op 14 november 2009
Supersympathieke onafhankelijke rom-com die echt romantisch en bij vlagen waarlijk hilarisch is. Sterke dialogen, mooie seventies-vintage look en vooral een magistrale vertolking van coming-man Joseph Gordon-Levitt. Het is even wennen aan de door de tijd heen springende vertelstructuur, maar het werkt wel. De soundtrack is al even knap : Doves, The Smiths en het onvolprezen "Sweet disposition' van The Temper Trap passeren de revue. Het geheel mag dan wel een beetje aan de lichte kant zijn, je verlaat met een glimlach de zaal. Nice !
gepubliceerd op 23 oktober 2009
Verfrissende (niet zo) romantische zedenkomedie die schalks jongleert met alle conventies van de "boy-meets-girl"-tematiek. Met deze éérsteling veroverde voormalig videoclipper Marc Webb op spectaculaire wijze het Ameraanse B.O. dankzij een origineel-inventief scenario die zowel aan "Memento" als "Annie Hall" doet denken. Jawel!! De fantasierijke gimmick om de chronologie van deze "weerhaakjesrelatie" door mekaar te gooien werkt schitterend omdat het grappig en bizar is en de toeschouwer geen moment rust gunt. Webb breekt de geijkte plotregels af dat het een lust is door zijn popkomedie te larderen met herkenbare alledaagsheid, oprechte emoties en melancholie, intelligente dialogen en een heerlijke soundtrack die hier zelfs een hoofdrol speelt(The Smiths-Simon&Garfunkel). De alchemie tussen Gordon-Levitt en Zooey (zie-mijn-mooie-diepblauwe-kijkers) Deschanel is geniaal zodat de moraliteit over liefdesperikelen, wanhoop en vriendschap erin gaat als zoete koek. Anatomie van een "love hurts"-relatie is dit een filmpje als een subtiele popsong om nooit te vergeten; zoals dat vogeltje...remember?
- 1
anneke