Straffe kost, deze "Millennium (mannen die vrouwen haten)". In een aantal opzichten zelfs een beetje té straf, maar dat mag de pret eigenlijk niet drukken. Zo is het vrouwelijk hoofdpersonage naar mijn smaak wat overdreven eclectisch samengesteld, als geweldadige, bisexuele, hoogintelligente, bijna autistische, Gothic wraakengel mét fotografisch geheugen en zwaar onverwerkt verleden, en toch zet Noomi Rapace dat allemaal verpletterend overtuigend neer. Prachtig zijn de kille sfeerschepping, het acteerwerk uiteraard en de karakterschetsen van de talrijke personages. Enkel de blunders van een hoofdpersonage in de aanloop naar de ontknoping, doen een beetje afbreuk aan de geloofwaardigheid van dit indrukwekkende en spannende kijkstuk.

Heel knap in beeld gebracht , goed geacteerd , spannend verhaal , ... alleen het einde was iets teveel van het goede ! Ik vind het zeker een aanrader ... De boeken van karin slaughter zijn wel beter volgens mij in dit genre :) dit geheel ter zijde !

Even deze lange film uitrafelen. Aangenaam gebrachte sfeerbeelden, een klein aantal goede vondsten op het gebied van speurderszoektocht (alhoewel er sommige nogal ongeloofwaardig zijn: een analoge foto digitaal verscherpen?, kijk dan toch onmiddelijk naar de negatief; een fotograaf die in de jaren 60 zodanig snel foto's maakt dat men er bijna een bewegend beeld mee kan maken?). Bijverhaal die het eigenlijke hoofdverhaal verdringt: vrouw van 23 heeft al 3 perverse mannen en/of psychopaten ontmoet, waardoor ze zelf aan het einde van de film ... Waarom zoveel aandacht besteden aan dit bijverhaal, of is dit de moraal van de film? Als er zoveel geschiften rondlopen op aarde, laten we dan maar vaarwel zeggen aan de mensheid. Dit stuurt in ieder geval mijn beoordeling van de film in de negatieve richting.

De thrillers van deze schrijver heb ik (nog) niet in bezit maar daar zal nu snel verandering in komen. In elk geval kan ik niet oordelen of de film beter is dan het boek maar dat is maar héél zelden het geval. Deze film vond ik gewoon beregoed ; het uitgangspunt is al meteen raak. Ook de "dubbele" ontknoping wist ik te smaken. Wat mij betreft : aanrader !

Als een pseudo-"Che" deed de Zweedse communist- humanistische onderzoeksjournalist, Stieg Larsson, zowat alle wereldbrandhaarden aan. Noodgedwongen zag hij zijn idealisme teloorgaan en besloot dan maar een groter publiek te bereiken door literatuur. Het resultaat was de fenomenale "Millennium"-trilogie, globale bestseller en goed voor zo'n 10-miljoen exemplaren(and still counting). "Man Som Hatar Kvinnor", een ingekorte versie van het 1e boek is een luxueuze TV-produktie van de Deen Oplev. Het is ook een regelrechte kaakslag aan het adres van de ondertussen overleden auteur en alles waar die voor stond. Karikaturaal, demagogisch en enorm doorzichtig duurt deze opgefokte hype ook véél té lang. WEG de messcherpe, indringende sfeer zo typisch aan de Skandinavische, sociale misdaadromans("Sjowall&Wahloo" bv.). WEG die aanklacht aan een op rotte eieren terende luxemaatschappij vol corruptie, geweld of neo-nazisme. Oplev levert mooie ansichtkaarten, onnodige seks en sensatie af en een op Angelsaksische clichéleest geschoeide, voorspelbaar-geformaterde intrige("Se7en" o.a.). Enkel de verbluffende Noomi Rapace als het anti-sociale "gothic-hacker"-girl maakt deze film het bekijken waard. Rapace IS de film!!