Zijn unieke kijk op het medium heeft het afgelopen decennium talloze keren school gemaakt, maar nooit (blijven proberen, Guy Ritchie) komt er iets nog maar in de buurt. We zijn door QT dan ook al verwend geweest, en verwende kindjes vervelen zich snel, dat is duidelijk. Je kan deze I.B. zien als de zoveelste Tarantino, waarin Geweld, Spitse Dialogen en een Topsoundtrack een furieuze stoelendans houden, of als een verdere inkleuring van QT's oneindige filmuniversum. Hij heeft nog meer potloodjes gekregen, nog meer papier, en kleuren maar, jongen. Het blijft een buffet om van te smullen, en diegenen die genoeg gegeten hebben, mogen stoppen. Ik wacht even en schuif later nog eens aan. Er wordt al genoeg fastfood geserveerd dat 'k aan me laat voorbijgaan.

Deze film bezit alle nodige ingredienten van een goede Tarantinofilm. Humor, geweld, bloed. Dit alles overgoten met de nodige spanning. Staat zeker in m'n top 3 van Tarantino films.

Quintin Tarantino is bekend om zijn rauwe bloederige films met een knipoog, en deze film is eigenlijk niet anders. Het gaat hier niet over het kunstig in beeld brengen hoe je iemand om zeep kan brengen, maar het gaat hier over het wreedste wapen dat de mens tot zijn beschikking heeft,...het intelect. En waar kan je zulke wreedheden het meest terugvinden? In Nazi Duitsland natuurlijk! Christoph Waltz, de joden vervolger in de film maakt hier dan ook meesterlijk gebruik van. Deze film ligt daarom volledig in de lijn van het ander werk van Quentin, alleen het gebruikte wapen is anders.

Te gemakkelijk, Quentin. Je hebt jezelf duidelijk vermaakt met deze Inglourious Basterds, je flink kunnen uitleven qua bloed en geweld ook, maar ik vond het allemaal te simplistisch. Een pelotonnetje gore sadisten in bezet Europa droppen en zo maken we WO2 even wat sneller af, toch? De nazi's qua wreedheid lik op stuk geven en dan laten ze zich wel allemaal keurig opsluiten in een Frans filmzaaltje, ja? We kunnen nog wel even doorgaan zo. Het is natuurlijk niet als realistisch of historisch oorlogsdrama bedoeld, I know, maar toch: wat te gemakkelijk dus. Goeie dialogen vaak, zeer zeker. Fraai acteerwerk ook, bovenal van die veeltalige Duitser en inderdaad ook van Brad Pitt. Maar dat was het dan helaas. Kvond je vroeger echt beter, Quentin. Arrivederci.

Het is al een paar weken geleden, dat ik hem zag. De film heeft tijd gekregen om te bezinken, en toch weet ik nog steeds niet goed hoe ik hem nu moet beoordelen. Hoge entertainingswaarde, schitterende acteerprestaties, grapjes die blijven hangen, maar ook: verveling, herhaling, voorspelbaarheid ... Een film om 2 keer te gaan bekijken, met een tussenpoos van 3 weken.