Prachtige film. Maar na zo'n lange strijd hebben homo's helaas nog steeds niet de rechten die ze verdienen!

Milk is een film die, dankzij de knappe acteerprestatie van Sean Penn, boven het gemiddelde uitsteekt. De film schetst een realistisch beeld van het ontstaan en de ontwikkeling van de holebibeweging in San Fransisco. Sean Penn vertolkt het personnage van Harvey Milk op uitstekende wijze. Zowel de sterke als zwakke kanten van deze activist voor homorechten komen aan bod in deze film. De film toont hoe zijn ambities op politiek vlak catastrofale gevolgen hebben op zijn prive-leven (het verlies van zijn partners). Milk is geen typische Van Sant film, het scenario is te rechtlijnig. De minimalistische sfeer van films zoals "Gerry" en "Elephant" ontbreekt in deze film. Milk haalt nooit het niveau van zijn meest geslaagde film "My Own Private Idaho". Niettemin is deze film zeker een bioscoopbezoek waard, omdat de strijd voor fundamentele mensenrechten meer dan ooit actueel is.

Ondertussen heeft Sean de oscar op zak, en ik kan alleen maar beamen dat dit volledig terecht is. Penn is inderdaad de attractie van "Milk" , een naar Gus van Sant -normen wel heel conventionele biopic over de eerste openlijk homoseksueel verkozen Amerikaan in een publiek ambt. De 70s worden behoorlijk sfeervol in beeld gebracht, maar echt goed leren we Harvey Milk en zijn entourage niet kennen. Het blijft allemaal wat koel en afstandelijk en wie wat provocerende cinema verwacht ,blijft al helemaal op zijn honger zitten. Wie -zoals ik- wel genoegen neemt met een fraai stukje acteurscinema en een -na "Forst/Nixon" alweer- interssante anekdote uit de recente Amerikaanse politieke geschiedenis, zal hier evenwel van kunnen genieten.

Gus Van Sant heeft in het verleden het sublieme met het doodsaaie afgewisseld. Ik herinner mij de barslechte "Last days" over de laatste dagen van Kurt Cobain. Deze "Milk" heeft voor mij weer de verwachtingen niet ingevuld. OK, Sean Penn acteert briljant. Z'n rol als Harvey Milk acteert hij b met brio en erg geloofwaardig. Het is nooit erover. Wat mij vooral verveelde tijdens de film was het steeds overschakelen van documentaire beelden naar geacteerde beelden. Dit is een typische methode van Van Sant en dat begint na een uur tegen te steken. Waarom niet gewoon het verhaal laten acteren door Sean Penn met eventueel op het einde van de film wat documentaire beelden. De film is ook te veel gefocused op de politieke strijd van Harvey Milk maar slaagt er niet in de sfeer van de wijk Castro in San Francisco correct weer te geven. Jammer want de strijd van Harvey Milk was bewonderingswaardig en Sean Pen was subliem. Enkel de verhaallijn stoorde mij.

Van Harvey Milk had ik nog nooit gehoord en ik ben blij dat dat nu anders is. De man heeft duidelijk baanbrekend werk geleverd voor de holebibeweging in de VS in de jaren 70. Bovendien kun je niks dan bewondering koesteren voor de krachttoer waarmee Sean Penn deze Milk neerzet: een personage dat naar mijn bescheiden mening nauwelijks verder van de persoonlijkheid van de acteur had kunnen afstaan. Daarmee heb je helaas nog geen ijzersterke film. Daarvoor is hij wat te eenzijdig: een opeenvolging van politieke campagnes doorspekt met Milk's liefdesleven. In hoeverre dat laatste nu al dan niet serieel monogaam was, is me overigens niet helemaal duidelijk geworden. Milk lijkt heel de film door overàl wel leuke mannensmoeltjes en -kontjes te zien waarin hij wel eens wil knijpen. Geen idee in hoeverre dat authentiek is, maar het ging toch bijna op mijn zenuwen werken. Mij persoonlijk heeft sympathie voor holebi's altijd al de evidentie zelve geleken, dus misschien ben ik daarom wel wat minder onder de indruk van deze Gus Van Sant, maar hij levert zeker een interessant tijdsbeeld op. De rol van Josh Brolin had overigens best wat verder uitgewerkt gekund. Al bij al, en dankzij Sean Penn vooral, nog nét een 7 waard.