Kippenvel kreeg ik ervan en dat in het bijzonder van de sublieme song op de eindgeneriek! Maar eerst waren er: de meesterlijk acterende Clint Eastwood, de geniale dialogen, de spitse humor en het uiteindelijk toch (voor mij) onvoorspelbaar gebleven script. Een minpuntje: het personage van de oerconservatieve Amerikaan wordt een ietje te vlot de protectionist van de Asiatische medemens. But what the f...: dit was een Gran Torino van een film!

Een film scoren is een film tekort doen, een film kan je ook enkel scoren in verhouding (o.a. tot andere, vergelijkbare films, of regisseurs of vorige films van dezelfde etc). Gran Torino kan je daarom enkel maar tot de absolute top klasseren, zowel op Eastwood's acteur/regisseur-lijstje, als in vergelijking met wat zijn collega's allemaal uitvreten. Ontrafel dit stukje psychologie maar eens een 2de keer, en je zal moeten toegeven dat CGI noch de cut-up-and-shuffle-mania ol' grumpy face heeft beïnvloed. Hij toont - net als de Gran Torino old timer in deze film - dat je klasse en kwaliteit niet uit een doosje haalt. You got it, or you ain't.

Sterke film van en met Eastwood. En waarschijnlijk 1 van de beste films van het jaar! Eastwood is super als grommende Korea veteraan, Walt Kowalski, wiens leven verandert als er toch wel Koreaanse buren naast hem komen wonen. Maar niet alleen die buren bezorgen hem kopzorgen, ook de plaatselijke bende die het voorzien hebben op zijn wagen, een Ford Gran Torino. Al zie je het van mijlen ver aankomen, onze Walt krijgt meer vriendschap van zijn buren dan van zijn eigen familie. Maar het is vooral hoe Eastwood deze relatie in beeld brengt, wat deze film enorm aantrekkelijk maakt. Van brompot tot beschermer van de buren tegen de plaatselijke bende. Neem er nog wat zwarte humor bij en je hebt een erg vermakelijke film. ZIEN DEZE FILM!

Schitterende film van Clint Eastwood. De man maakt in de herfst van zijn carrière zijn allerbeste films (Mystic River, Million Dollar Baby, Letters from Iwo Jima, Changeling en deze Gran Torino). De film onplooit zich als een sobere met veel klassieke stijl gefilmde weergave van verwerken van trauma's, fouten uit het verleden. De regie van Eastwood is heel rustig en sober en laat daardoor het verhaal en de personages hun werk doen. Heel subtiel ontdooit Walt uit zijn cocoon en hoe Eastwood dat aanpakt is heel mooi. Zo vindt hij een verbale tegengewicht in zijn buurmeisje. Zij reageert niet op zijn racistische uitspraken zoals hij verwacht en dat heeft een "helend" verhelderend effect op Walt. Mooi om te zien. Het einde is deels voorspelbaar maar toch niet volledig. Door zijn personage zou je een iets ander gegeven verwachten en dat doet hij juist niet.

Dit is toch gewoon leuk, pretentieloos entertainment. Clint Eastwood is een man met vele talenten, en nurks en grommend in de camera kijkend is een van zijn meest amusante personae. Het verhaal (humor, drama, een dosis verdraagzaamheid en toch wel wat rebellie) loopt lekker en verveelt geen moment. Geslaagd.