Zowel de thematiek als de uitwerking vragen veel van de kijker(s), da's wel duidelijk. Hoe moeilijk tot zelfs dubieus een - al dan niet - keuze maken wordt. Hoe niets doen even erg, of misschien wel erger is, dan iets fout doen. Wegkijken, generaliseren, polariseren: de onverschilligheid is het wreedst. "Onverschilligheid is als het ijs aan de polen: het doodt alles." (Honoré de Balzac). De erfenis van de eerstvolgende generatie Duitsers na WOII is loodzwaar, niet verwerkt, smeult in iedere huiskamer. De hogere klasse, de heersende intellectuele elite wil maar graag een ongeletterde kampbewaakster als spilfiguur opofferen, zo wordt hun eigen - veel grotere - aandeel in één keer mee gewist. Het tempo en drama passen zo ook perfect bij de tijdsgeest vh grootste deel vd film ('58 en '66): een boekenwurm/student, een tramconductrice en een occasionele fietsvakantie vragen om zulke organische beeldvorming. En niet alleen de oudjes in the Academy staan daar voor open.

Ik moet Jefkes en MarCCO over de hele lijn gelijk geven. Wat een DRAAK van een film ! Eindeloos gezemel zonder één hoogtepunt(je). Jammer genoeg...uitgekeken.

Slecht geacteerd (de jonge Berg, de moeder!, Fiennes die er constant over zit met zijn klerelijerskop). Muziek die SERIEUS op de zenuwen werkt. Morele dillemma's die niet werken (waarom helpt hij haar niet? ik zie niet in wat hij daarmee verliest). Dialogen die recht uit een boek komen (film is idd naar een boek, wist ik niet - maar verbaast niet). Vreselijk geërgerd. Iemand verwijst hier naar Gran Torino als ééndimensioneel - ik vond het dus net omgekeerd. Het klopt ook niet: de jonge gast is 3 maanden ziek, wandelt daarna doodleuk haar appartement binnen (geen slot op deur), zij herkent hem zonder op te kijken van haar strijkwerk enz enz... ongeloofwaardig allemaal en duidelijk 'in beeld gezet omdat we dit of dat effect nodig hebben'. Grappig is dat Winslet hiermee haar Oscar verdient - zeer ironisch na haar supergrappige verschijning in 'Extra's' (van Ricky Gervais). Overigens: wat goed acteren kan doen - zie Lena Olin (nog steeds verschrikkelijk mooi) naar het einde van de film. Eén scène slechts, maar wat een spanning.

Sublieme verfilming over de pre nazi periode en de zoektocht van de Duitsers om om schuldigen te vinden van het laagste niveau om zo de grootste schuldigen de SS officieren buiten de schijnwerpers te houden. Dit alles met op de achtergrond een liefdesverhaal die prachtig vertolkt worden door Kate Winslet en Ralph Fiennes. Kate Winslet kreeg terecht de oscar voor beste actrice. Een film die niemand kan koud laten.

Behoorlijk goede film, maar helaas wel heel voorspelbaar.