Vreselijk oubollige crimi die alle jeugdtrauma's opgelopen bij Murder She Wrote's en andere Agatha Christie verfilmingen weer naar boven brengt. Brr...

Ongelooflijk vervelend, saai, langdradig, voorspelbaar, ondermaats vertolkt, slaapverwekkend,....geeuw. Wedden dat het behangpapier in oma's kamer leuker en spannender oogt?

Thrashy Alex ("Perdita Durango") terug op de schoolbanken en dan nog wel in Oxford, by jove! Ook voor ons een enorme verrassing én dan nog wel als éérste persvisie van het BIFFF(9 a.m. jees). De man was blijkbaar enorm onder de indruk om met John Hurt en Elijah Wood te mogen werken om nog maar te zwijgen hoe prachtig hij Oxford in beeld brengt (op naar Zavemtem). De film speelt zowel in op Dan Brown als Agatha Christie maar dan met oerverloos gepraat en mooifilmerij wat de suspensefaktor fel reduceert. De la Iglesia probeert hopeloos de toeschouwers op het verkeerde been te zetten met ietwat ridicule twist & turns, maar het doet er niet toe, we blijven televisueel cijfertjes tellen. Banaal werk van de Spanjaard, alhoewel Hurt en Wood er alles aan doen het boeltje nog te redden. Wij gaan voor Oxford, jolly good en dé relevatie van deze "thriller".