Je bent jong en je wilt wat. En als dat willen betekent opvallen in het filmwereldje, moet je er als debuterend cineast vooral in slagen af te wijken van de platgetreden filmpaden. En dat is het minst wat je kan zeggen van “Afterschool”. Niet zozeer de inhoud (twee bloedmooie leerlingen in een school annex internaat voor rijkeluiskindjes vinden de dood na een overdosis waarbij iedereen de handen in onschuld wast …), dan wel de bevreemdende en allesbehalve conventionele vormgeving doet deze film buiten de lijntjes kleuren. Gust Van Sant(en vooral diens “Elephant”) en Michael Haneke zijn nooit ver weg qua sfeerschepping en mise-en-scène. De manier waarop de jonge Campos thema’s als existentiële eenzaamheid, verslaving, gebrek aan vermogen tot communicatie …op de kijker overbrengt, verdient alle lof. Spijtig dat het artistiekerige would be-toontje (o.a. de vergezochte cadrages met enkel maar de benen van de protagonisten in beeld) deze rolprent toch de nodige punch ontneemt. Desalniettemin, Antonio Campos: een naam om te onthouden.