Vrijheid - blijheid : alles moet kunnen ! Een film om vlug te vergeten... By the way : nérgens lopen er méér zakkenrollers dan in de hoofdstad van Catalonië : Barcelona !

Ik moet bekennen dat dit de beste Woody Allen-film is die ik tot nu toe al gezien heb. Vicky Cristina Barcelona is een heerlijke sensuele en speelse fijne analyse van liefde en verlliefdheid geworden. Zeer intelligent scenario en fantastisch acteerwerk van alle hoofdrolspelers (Javier Bardem en de drie vrouwen). Allen weet van zijn film ook nog eens het ideale promotiefilmpje voor Barcelona te maken handig meegenomen hihi Verfrissende cinema die je onmiddellijk in een zomerse en verliefde stemming weet te brengen.

Verfrissende film die me geen ogenblijk verveeld heeft. Bardem doet compleet vergeten wat ie in Old Country deed. Cruz is bij momenten uitermate grappig (ook voor wie een woordje Spaans verstaat). De dialogen zijn intens en rijk. Alweer een bewijs dat een film geen dure speciale effecten nodig heeft om te kunnen schitteren.

Na het geweldige Match Point en het uitstekende Cassandra's Dream weer een hele terugval van Allen. Lachwekkende acteerprestaties, een flinterdun verhaal, en voor de rest ... voor de rest niks eigenlijk. Barcelona ja, maar dan kan je beter op het vliegtuig stappen en het echt gaan ontdekken. Next!

Als ik voor iets immuun ben, dan is het wel voor grote namen -daarom heb ik deze film bekeken op dezelfde manier waarop ik andere films bekijk en heb me niet van de wijs laten brengen door sympathie voor de oude Woody Allen of door de lippen van Scarlet. Wat ik op deze wijze zag, was een film uit de middenmoot; een film die staat tegenover Grote Cinema zoals een doktersromannetje staat tegenover Literatuur. Het scenario is iets wat je op vijf minuten kan schrijven, de psychologie van de personages is zo stereotiep dat het vervelend wordt, en de setting is niet meer dan publiciteit voor Barcelona ("toen gingen ze naar kerkje x, dat vond Vicky een heel leuk kerkje" etc.) Bovendien is Allen erin geslaagd Bardem zowaar slecht te laten acteren -niet iets waar een regisseur trots op mag zijn, mij dunkt. Wat het komisch gehalte betreft: de voice-over af en toe een grappige opmerking laten maken, of de blondine op een romantisch moment laten zeggen dat ze moet kotsen, verder gaat dat niet hoor. Nu goed, ik kan me voorstellen dat velen het een aangenaam vrijdagavondfilmpje vinden, maar ik wou gewoon liefhebbers van subtiele cinema waarschuwen.