Vandaag heeft voor het eerst een moslimterrorist een zelfmoordaanslag gepleegd in....STOCKHOLM, hoofdstad van Zweden. Onbenullige stad in een compléét onbenullig land. En dan moet ik dit voorspelbare po-co-famfletje aanzien ? Dit soort films bewijst enkel, en voor zover nog nodig, de infantiliteit van onze "westerse" leiders.

Dat net Zuid-Afrikaan Wayne Kramer deze thematiek Hollywood binnensmokkelt is geen toeval, de man heeft zelf het een en ander moeten doorstaan om zijn kunst daar aan de man te brengen. De schrijnende en bijna onmenselijke behandeling van inwijkelingen, door de wet als 'illegaal' bestempeld, en voor de handhavers ervan niet meer dan vuilnis dat zo snel mogelijk dient worden buitengezet. De ironie van een land met alleen maar immigranten is onwaarschijnlijk. De mozaiek klikt netjes in elkaar, en zowel Koreanen, Australiërs als Iraniërs worden vermangeld door het systeem. Dit kan je niet anders dan dramatisch brengen, en de minder bekende acteurs krijgen hier hun kans aan het handje van ervaren kleppers als Ford, Liotta of Judd. (Spijtig - en niet direct duidelijk waarom - dat Sean Penn zijn deel op het laatste nippertje heeft laten schrappen...).

Belangrijk maatschappelijk thema dat hier door de manier waarop het wordt verbeeld, volledig wordt verknald. Oppervlakkigheid troef, een totaal miscaste Harrison Ford, veel tranen (uiteraard doordrenkt met liters stroperige muziek), een portie gratuit bloot… veel meer moet dat niet zijn, dacht men wellicht over de plas. Dan getuigen onze Europese filmmakers van meer integriteit, lef en kunde. Schande dat een film zoals “Welcome”, die een gelijkaardige thematiek behandelt, zo stiefmoederlijk in de Vlaamse (Belgische?) zalen wordt onthaald. Een zes voor de vertolkingen van de nobele onbekenden.

Wayne Kramer scoort met deze mozaiekfilm een drie op drie. En dan nog met drie heel verschillende dingen : "The Cooler" was een stijlvolle film noir, "Running Scared" een hondsbrutale actieprent en deze "Crossing Over" is zondermeer één van de meest sociaal geengageerde films die dit jaar uit Hollywood komen overwaaien. Integratie en immigratie staan centraal in deze fraai geconstrueerde prent met solide vertolkingen van -toch een beetje- vervlogen a-listers : Ford,Liotta en Judd en nieuw talent zoals Sturgess. Een film met het hart op de juiste plaats die je niet onberoerd zal laten !

In mijn ogen was dit een heel sterke prent. Je krijgt een mix van verschillende verhalen ivm immigratie (vanuit verschillende standpunten die voor mijn part allen sterk zijn uitgewerkt). Je krijgt te maken met diverse emoties, er worden bij momenten spijkers met koppen geslagen,... De (bekende en minder bekende ) cast leverde prima werk af en als ik al minpunten moet geven dan zou ik zeggen dat het ritme van de film naar het einde toe misschien wat zakt en dat deze prent geen hapklare brok entertainment is (al kan je dat eigenlijk al wat uit de trailer afleiden). Something to think about...