Zoals de meeste mensen die hun mening hebben gegeven over deze film, kan ik u mededelen dat ik het een zeer stijlvolle en aangrijpende film vond, gebracht op een zeer serene manier ! Een bepaalde persoon die in zijn mening zei dat je als arts geen vijftien jaar celstraf krijgt om uw zoontje uit zijn lijden te helpen, heeft de ESSENTIE van de film niet begrepen, de moeder (arts) WILDE zelf in de gevangenis, omdat een kind verliezen al op zichzelf een gevangenis is, zoals ze op het einde van de film zegt. Volgens mij heeft die persoon weinig begrip voor zulke situaties, ga dan naar een ander genre kijken aub ! dewindt

Doodzonde toch, die overbodige en compleet ongeloofwaardige onthulling op het einde. Vijftien jaar celstraf krijgen omdat je als arts je terminaal ziek zoontje van zes uit zijn lijden hebt verlost en omdat je aan de ganse wereld verzwegen hebt dat je het om die reden gedaan hebt ?! Kom, kom, zo onmenselijk en onbegripvol is deze wereld nu toch ook weer niet en het lijkt me wel zeer onwaarschijnlijk dat je de dodelijke ziekte van een kindje voor iedereen uit je omgeving kan verzwijgen, zelfs als dat je intentie is. Typisch Ph. Claudel die, net als in zijn romans, het niet kan nalaten om het er vingerdik op te leggen in de trant van "kijk eens hoe nobel en grootmoedig de bedoelingen waren van deze vrouw die door jullie allemaal veroordeeld en verguisd werd". Brrrrrrr, melig, kleinburgerlijk en zich van geen kwaad bewust hypocriet sentimentalisme. Dat hij eens à la Dardenne een film maakt over een vereenzaamde, depressieve vrouw die uit wanhoop haar baby vermoordt. Geen verbloemde maar grauwe, intrieste realiteit die op heel wat minder bijval en begrip zou kunnen rekenen bij de brave burger. Nee, geef mij maar Dimitri Verhulst, de gebroeders Dardenne, Felix van Groeningen of zelfs Houellebecq.

Onwaarschijnlijk dat niet méér mensen deze film gaan zien. Vandaag was het in elk geval "onze" beurt. Samen met Mevrouw Winnetou er heen. Hoe vaak zijn we niét teleurgesteld in het aanbod en - vooral - in de besprekingen. Zélf zou ik deze film een 6 geven maar Mevrouw Winnetou (heeft die een GOEIE vent of wàt ?) ging voor een 10 ! Conclusie : hoewel IK het einde nogal onwaarschijnlijk vind gaan we, in overleg, toch voor een 8. Nadien lekker gaan tafelen...

Een aanrader 1ste klas voor diegenen die erg genoten hebben van deze film: het nieuwste boek van Philippe Claudel! 'Het verslag van Brodeck' is een 'masterpiece' op eenzame hoogte in huidig boekenland: psychisch zeer indringend, een plot om duimen en vingers van af te likken en badend in een buitengewoon onheilspellend sfeertje.

Net zoals Daniel Day Lewis aan de haal ging met "There will be Blood" is dit in de eerste plaats een showcase voor het magistrale acteerwerk van Kristin Scott Thomas. Daarnaast krijg je hier een heel langzaam opgebouwd verhaal, dat wel erg conventioneel in beeld gebracht is en ondanks het bijzonder empathisch gegeven, je toch pas in de laatste rechte lijn bij het nekvel grijpt. Oerdegelijk,maar ook weinig verrassend of vernieuwend. Wat mij betreft zijn Claudel's schrijverskunsten voorlopig nog iets beter dan zijn regievermogen.