Superspannende remake van Haneke's eigen Oostenrijks origineel. Naomi Watts is beklijvend. Brrrr heel lang geleden dat ik nog zo in spanning gezeten heb bij het bekijken van een film. Michael Haneke voert er een lap kritiek bij over de Amerikaanse mentaliteit omtrent geweld in de Amerikaanse samenleving. Straf is dat Haneke bijna niets expliciets vertoont en toch zo choqueert. Hij weet als geen andere op de psychologisch angst en spanning tot het hoogste punt te reiken. Op het einde haalt hij keihard uit naar de Amerikaanse cinema en hun typische compromissen :) Ik heb het origineeel niet gezien maar deze remake is 1) als psychologische thriller supergeslaagd en 2) zalige zwarte komedie over het gebruik van geweld in de Amerikaanse samenleving

Voor alle duidelijkheid: ik heb het origineel uit 1997 niet gezien. Wellicht leidt dit tot een andere benadering/appreciëring (maar moet niet elke film op zijn eigen merites beoordeeld worden??) en ik moet eerlijk zeggen: regisseur Haneke is in zijn missie om te choqueren en de kijker met zijn kijkgedrag te confronteren con brio geslaagd. Zonder al te veel geweldscènes een van de meest gewelddadige films van het jaar afleveren: je moet het maar doen! Bovendien valt op de vertolking, cameragebruik, klankband,…niets aan te merken. Maar inderdaad, minder beklijvend dan “Caché”.

Het blijft een vreemd idee ; dergelijke remakes die geen knijt veranderen aan het origineel, wat moeten we er dan eigenlijk mee ? "Funny games" uit 1997 was een vrij provocerend filmpje, maar in de afgelopen 10 jaar zijn de grenzen van de shock-cinema ondertussen zodanig verlegd, dat deze nieuwe versie hooguit wat wenkbrouwgefrons teweegbrengt. Géén slecht woord echter over de vertolkingen van Watts, Roth en vooral Michael Pitt (straks te zien als leading man in zowel de nieuwe Oliver Stone als de nieuwe Abel Ferrara !). Overbodige film voor wie het origineel reeds zag en anno 2008 eigenlijk reeds een beetje verouderd, we kijken wel al uit naar de volgende van Haneke (een film gesitueerd rond de opkomst van het nazisme : "Die weisse Band") maar da's voor volgend jaar pas.

DE arroganste Oostenrijker bij uitstek, Herr Haneke, kon ons in '97 nog vermaken met de gitzwarte humor van zijn "games", weliswaar gepikt van Kubrick's "Clockwork Orange". Waarom deze nietszeggende US-versie blijft een raadsel. Der Herr zegt zelf... "als je het origineel gezien hebt blijf je beter thuis, want dit is een shot-by-shotremake"...En inderdaad, onze lieverd heeft het bij het rechte eind op de akteurs na natuurlijk (Naomi Watts-Tim Roth), het landschap, huis, enz...Het "extreem geweld" blijft ook hier buiten kader, de zwarte komedie blijft zwart en de jongens amuseren zich dubbel zovéél. Rond het uur een klein dutje gedaan (o zo praktisch op het BIFFF om later fris bij de vis te zijn voor belangrijke films) maar toch gebleven tot aan de generiek. Conclusie : totaal nutteloze ervaring als je er 10 jaar geleden niet bij was.