Eindelijk nog eens een goede animatiefilm. Sinds die reeks ramzalige animatiefilms met tapdansende, surfende pinguins en een slechte derde Shrek, durfde ik eigenlijk geen animatiefilm meer te gaan bekijken.

Fenomenale animatie, het beste wat tot nu toe ooit gepresteerd werd op dit vlak. Helaas staan deze digitale hoogstandjes niet ten dienste van een vlot en onderhoudend verhaal. Er wordt nogal wat in herhaling gevallen in deze Pixarproductie. Bovendien mis ik enige relativering en een portie humor, een euvel waaraan ook Ratatouille al leed. De film mag dan al een belangrijke boodschap bevatten en relevante thema’s aansnijden, daarom hoeft de uitwerking nog niet saai en langdradig te zijn.“Caution!” dus.

Toegegeven, toen ik het robotje Wall-E voor de allereerste keer in een teaser trailer zag, was ik gewoon direct weg van dat wezentje... Of het verhaal nu goed of slecht zou zijn, het kon me niet schelen, ik moest en zou "Wall-E" gaan bekijken... en ik ben blij dat ik het gedaan heb. Wall-E is gewoon een grappig en hartverwarmend personage (en dat voor een robot!), het tekenwerk is gewoonweg subliem (mooie mix ook met echte beelden) en het verhaal vond ik ook vrij goed. In mijn ogen is dit de beste animatiefilm van het jaar. :)

Het was een hele poos geleden dat de Pixar-jongens nog eens iets op ons loslieten waar de 12plussers ook een beetje filmplezier aan konden beleven, maar met "Wall-E" is het prima gelukt. Heel erg sober,bijna minimalistisch eerste deeltje, waarin we kennis maken met de eenzame Wall-E, wiens routine verstoort wordt door de komst van een vrouwelijke soortgenoot (jaja...). Ook in deel twee valt absoluut te genieten van de digitale animatie, maar helaas verwatert het geheel een beetje door de -typisch voor dit soort films toch wel- te grote drukte (in fel contrast met de heerlijke eerste 20 minuten). Knap en leuk voor alle leeftijden, maar niet (net als "The Dark knight" overigens) het meesterwerk waar men het her en der over heeft.

De talentvolle jongens van het burolampje kunnen het niet laten zichzelf te overklassen en bij iedere nieuwe animatiefilm de grenzen van het genre te overschrijden/verleggen. Met het meesterlijke "WALL-E" volgen regisseur Andrew Stanton en zijn acolieten trouw "Star Trek" om te animeren waar geen animator hun ooit voorging. Deze geniale "sci-fi comedy", charmant-grappig over verliefde robotjes, bomvol humor, eco-politieke randjes e.a. magische capriolen toont eens te meer dat de digitale computerwizards verdomd goed weten hoe een ijzersterk verhaal boeiend te verhalen. Het "correct" bovenlaagje is een onwerkelijk, harmonieus cartoonfestijn met talloze knipoogjes naar klassiekers als "Star Wars", "E.T.", "Johnny Five" e.a. "Aliens"(Sigourney Weaver spreekt de boordcomputer in). Dat het jong grut voor deze multicolorlollypop uit de bol zal gaan spreekt voor zichzelf. Wie echter verder kijkt zal in de kern een sterk misantropische levensvisie ontdekken, vandaar de vele verwijzingen naar "2001" of de anarchistische Marx-bros slapstickhumor. Ondanks het verplichte happy-end(Disney!) speelt hier "the dark side of WALL-E" een belangrijke rol, ongenadig voor het mensdier tout court. Niet zomaar een briljant pixeltje méér dus, maar een moedig-lovenswaardige én geslaagde poging om van deze een volwassen klassieker te maken. Een unicum noemt men zoiets.