Moderne breed uitgesponnen parabel over Het Leven, De Liefde, Toeval en Het Lot, waarvoor vooral productie-technisch alles uit de kast werd. Fincher staat op zijn meest traditioneel-Hollywoods te filmen, toch zie je zijn geniale trekjes er gelukkig nog door. Een duidelijke parallel is er te trekken met Spielberg's The Green Mile (of ook met, maar in mindere mate, het nog duffere Forrest Gump) : good-old voice over, raamvertelling mét link naar een hedendaags voorval, chéck! Blanchett en Swinton op hun best, waardoor Pitt enkel door zijn -toch wel fenomenale- transformatie in het oog springt. Het doet je mijmeren, twijfelen, lachen en -bijna- een traantje wegpinken, misschien een net iets te flauwe spanningsboog, maar wie klaagt er als het zó verpakt is.

Fantastisch toch hoe de makers (scenarist, regisseur) erin slagen van een totaal ongeloofwaardig verhaal met een in se belachelijke en onnozele premisse toch een boeiende en meeslepende film te maken. Pertinente vragen over leeftijd, ouderdom, aftakeling, vergankelijkheid, doodgaan, liefde, vriendschap, trouw,… komen in een virtuoze vertelling aan bod. Daarbij nog geen klein beetje geholpen door een sublieme fotografie en een succulente Brad Pitt en Cate Blanchett in de hoofdrollen. Romantisch en (af en toe) melig? Zeer zeker, maar dan wel met stijl!

Prachtige film. Steengoede vertolkingen. Wel behoorlijk ongeloofwaardig dat een blanke jongen in een zwart gezin opgroeit in de turbulente jaren 60 (rassenrellen).

Curious is het verhaal zeker. Toch had ik te vaak de indruk naar de verfilming van een boek te kijken. Ook een beetje te veel speciale effecten en wat Forrest Gump achtige scenes die niks bijdragen tot het Oscar-zoekend verhaal.

Het eerste meesterwerk van 2009. Een onweerstaanbaar mooie en ontroerende film van David Fincher. Een film over het leven, over vergankelijkheid, over sterven,.... Een film die té slim is voor de Academy leden dus vrees ik dat hij niet de Oscar voor beste film zal krijgen. David Fincher laat opnieuw al zijn visuele genialiteiten los op dit mooie verhaal. De film zit vol met sublieme beelden (vb. beschieting door duikbook, ...), knappe camerastandpunten,.... Het verjongingsproces van Benjamin Button is geniaal knap in beeld gebracht. Deze film MOET zeker een aantal Oscars halen. Cate Blanchett als Daisy en Brad Pitt als Benjamin zijn groots, imposant, ... en spelen de pannen van het dak. Die scène met haar rood galakleed aan als ze staat te dansen bij het maanlicht. Een scène om bij weg te smelten. Pure filmmagie. Een film met meerdere lagen, een film die donkerder van verhaal is dan je eerst zou denken en desoriënterender werkt dan je eerst zou denken. Het leven zoals Benjamin Button meemaakt kunnen wij ons niet voorstellen. Dat bezorgt je bizarre gevoelens en geeft aanleiding tot een aantal grappige scènes. David Fincher was een groots regisseur, is een groots regisseur en bereikt met deze film het Spielbergiaans niveau van regisseren.