Of Walter Hill het al dan niet als Vietnam-aanklacht bedoelde zal nooit helemaal duidelijk zijn. In ieder geval toont hij de National Guard-reservisten als een bende los zand, die terugvalt op alle mogelijke foute reflexen, when facing the enemy. En het feit dat het geen groentjes meer zijn, laat me twijfelen over de reflectie ten opzichte van de toenmalige Vietnam soldaten. Het verwachte kat- en muisspel stelt de reservisten al vanaf het begin in de problemen (geen tucht, noch hechte band, én geen echte kogels), terwijl de Cajun-inbreds zelfs de natuur(elementen) aan hun zijde schijnen te hebben. Powers Boothe, Keith Carradine en Fred Ward bewijzen hun kunnen, en dankzij de magistrale creepy swamp-blues van Ry Cooder zullen nog veel kijkers hiervan smullen...