Ik ben een tijdje geleden gaan kijken enne...ik vond het een meesterwerk. Toegegeven, iemand die geen fan van Dylan is of zijn levensloop weinig tot niet kent, zal er vermoedelijk geen jota van begrijpen. Het is dus echt een film voor toch wel echte Dylan-liefhebbers. De verschillende gedaantes en namen die Dylan in de loop van het verhaal aannam vond ik schitterend gevonden en typeert ook het turbulente leven vol uitersten dat Dylan geleid heeft.Het verweven van realiteit en fantasie (Dylan als Billy the Kid) is ook uiterst origineel.Maar uiteraard is de vertolking van Blanchett als de arrogante, op onbegrip terende en hypercynische Dylan onevenaarbaar. Julianne Moore leek ook als 2 druppels water op haar personage Joan Baez. Kortom: ik vond de film een zeer eerlijke en poëtische ode aan dit muzikale en intellectuele genie.

Aha, zes weken uit en nog niemand die de moeite gedaan heeft om hier iets over te vertellen, ik kan alleen maar hopen dat er dus ook geen hond naar gaan zien is... In schril contrast tot de sterk verhalende songs van Dylan, valt hier geen touw vast te knopen aan wat regisseur Haynes hier poogt te vertellen. In het beste geval kan je het houden op visuele poezie (huh ?). Een hoop verspild acteertalent dus aan dit pretentieuze onding dat geen enkele van zijn ruim 130 (!!) ellenlange minuten kan bekoren. Next!