Het is me een raadsel hoe men dit soort films/onzin nog durft te maken. Nu intussen zowat iederéén door heeft dat al die "goede doelen" maar een alibi zijn om grof geld te verdienen door & voor énkelen terwijl het voetvolk, idealistisch & onwetend (soms !), het geld binnenbrengt. Het geld dat uiteindelijk bij "het doel" terechtkomt is maar een schijntje van wat er binnenkomt. Want (ah jaaaaaaa !) éérst moeten de "onkosten" worden betaald : de ferme kantoren, de dikke jeeps (Afrika), en, niet te vergeten, de WEDDES VAN DE TOPLIEDEN/-MANAGERS.

Wel kijk eens aan : zou de beste film van het jaar dan wel eens een straight-to-dvd release kunnen zijn ? Het zegt in elk geval heel veel over hoe het gesteld is met de -polis film cultuur in onze streken. Disaster Movies, Studio 100 fabriekswerk en andere platte pulp overspoelen de zalen tegen superzachte prijsjes (8.75 EUR tegenwoordig in de Kinepolis, ah ja, want 't is een digitale film hé meneer). Maar een stuk echte Cinema (ja, met hoofdletter!) zoals deze heerlijk anarchistische prent van Stuart Townsend wordt ons dus onthouden. Nu maak het voor jezelf goed en ren naar de videoboer want dit is niet te missen. Het verhaal van het eerste mondiaal via internet georganiseerde protest tegen de grote WTO-top in 1999 in Seattle wordt hier via een aantal diverse kanten verteld (een paar demonstrantenleiders, een journaliste, een flik en zijn zwangere vrouw, de burgemeester...). Aangrijpend, schokkend en wraakroepend : alles wat recht naar de strot grijpende cinema (ook al moet het dan op tv) hoort te zijn !