Genoemd naar het gekende gedicht 'Sailing To Byzantium' van W.B. Yeats is het boek en de film alweer een prachtig staaltje van De Mens versus Het Lot. Vergelijkende thema's zoals eerder in Fargo, Blood Simple of zelfs Raising Arizona(ook al met een niet aflatende hitman, zij het minder creepy) - ja, je ziet het, ik ben in het bezit vd Coen Collection boxset - struikelen de personages ook hier over hun keuzes of het niet durven nemen van die keuzes. Anton Chigurh (een onwaarschijnlijk dreigende Bardem - en een vd beste slechterikken ooit) als onontkoombare Grim Reaper komt enkel op je pad als je laatste uur heeft geslagen. Llewelyn Moss (Josh Brolin) denkt dan weer het Lot te kunnen tarten, naast de sheriff Ed Tom Bell (Tommy Lee Jones) die het allemaal al gezien heeft, maar zich toch nog steeds afvraagt hoe het blijkbaar steeds erger kan. Nihilisme loert om de hoek, de film volgt het boek hierin helemaal. Een soundtrack met enkel prairiewind en geweerschoten en de occasionele tibetaanse metal bells: ook de fotografie, kostumering en kleurenpallet zijn zo tijdloos, het is om te smullen........ (Anton Chigurh: "And you know what's going to happen now. You should admit your situation. There would be more dignity in it.")

De afloop is het zwakste deel van de film. Zoniet had ik het een klassieker genoemd. mooie lokatie's met een ferfecte casting van de hoofdrollen. moet je toch wel gezien hebben.

Film met een hoog vis noch vlees-gehalte, je kan geen uiterst wreedaardige daden van een sociopatische seriemoordenaar zeer gedetailleerd in beeld brengen om dan een paar scènes later datzelfde van iedere vorm van menselijk gevoel gespeende personage zogezegd te karakteriseren met zwarte humor, tenzij je schizofrenisch aangelegd bent of houdt van massamoordenaars (nee, dit is niet bedoeld als zwarte humor). Het lijkt me realistischer te stellen dat de Coen-broertjes gewoonweg de Cormac McCarthy-roman (genre 'Children of men' van P.D. James) zo getrouw mogelijk in beeld hebben gebracht. Een auteur die gekend staat voor zijn sombere toekomstvisie en sobere schrijfstijl maar weinig of geen van diepgang of wijsheid getuigende elementen in zijn romans voegt. Wat cinematografisch resulteert in een voorspelbaar en dus weinig subtiel kat-en-muisspelletje met een beklemmende sfeer en op het eind wat flauw gewauwel in de trant van 'vroeger was alles beter' (vroeger ? wanneer dan, in het Wilde Westen van de cowboys en indianen?) van het enige van wijsheid getuigende personage (TL Jones) dat enige empathie zou kunnen losweken bij de kijker, ware het niet dat hij in totaal amper een 20-tal minuutjes te zien is in een film die 2u. duurt. 1 punt dan maar voor de mimiek van Javier Bardem, 1 punt voor de intonatie van Javier Bardem en 1 punt voor de sfeerschepping.

Sterke prent, met veel facetten. Meeslepend, spannend, en toch soms lekker traag. Subtiele humor, sfeer, schitterend acteerwerk: het zit er allemaal in. Het verhaal kon naar mijn gevoel nog beter uitgewerkt zijn, maar verder geen klagen hoor, over deze indrukwekkende, sombere visie op gewetenloos geweld en wat een mens daartegen vermag.

Waanzin!!!