Inmiddels ben ik op blz 132 aanbeland van het boek "Niemand vertellen" ("Tell no one") van Harlan Coben. Natuurlijk stond het hier gewoon in 't rek zoals zovele andere romans, thrillers, non-fiction, etc. Mijn vrouw heeft het boek al eerder gelezen en gaf het 8/10. Jammer dat ze niet, zoals ik dat doe, ook de datum van lezing vermeldt op het schutblad. Op die manier vermijd ik dat ik, als ik op reis vertrek, te "snel" een al gelezen boek weer meepak. Het boek leest als een trein en telt "slechts" 302 bladzijden wat voor een thriller tegenwoordig "kort" is. Het is ongelooflijk hoe iedere Piewie zijn/haar boeken steeds dikker meent te moeten maken. Vaak zou je makkelijk de helft kunnen schrappen en het verhaal zou er alleen maar BETER op worden. In elk geval : geluk dat ik dit boek aan het lezen ben. 'k Heb inmiddels, samen met Mevr Winnetou, de film gisteravond nog eens bekeken maar nu snap ik een PAK dingen die me de eerste keer waren ontgaan. De titel van die 1e mail, bijvoorbeeld. Achteraf bekeken is het zelfs een TROEF dat het in het Frankrijk werd verfilmd. Als Amerikaanse thriller ging hij er waarschijnlijk ééntje tussen de velen zijn... Enfin, tot zover kan ik dit boek alleen maar aanbevelen !

Goeie Franse film. Inderdaad : met schitterende beelden en verschillende keren prachtige popsongs op de koop toe. Het verhaal is zéér goed (eens kijken of tussen "mijn" Harlan Cobens ook dit boek te vinden is) maar de film duurt ruim een kwartier te lang. Dat een Amerikaanse thriller wordt verfilmd en daarbij élders wordt gesitueerd is niet nieuw. Denk maar aan "Coup de torchon" dat zich in de film in centraal Afrika afspeelt. Of aan "Senza Movente" (sans mobile apparent ?) dat aan de Franse azurenkust wordt geplaatst in de fim met Trintignant terwijl het oorspronkelijke verhaal van Ed McBain, met detective Carella, in het 87e discrit in New York loopt. Goed, "dubbel" slot !

Guillaume Canet is niet alléén een uitstekend akteur maar verdiende ruimschoots zijn sporen als regisseur met "Mon Idole", een satirische zwarte komedie op de media. Met de omzetting van één der beste Harlan Coben misdaadromans mikt ie toch iets té hoog. De thrillerintige is uitstekend(het boek nog méér) maar Canet heeft niet die gedrevenheid van een Amerikaanse thrillerregisseur. Té veel praten én té veel plotwendingen doen deze te lange film de das om. Maar blijft het feit dat dit een thriller à la Française is en daar moet toch rekening mee gehouden worden. Mag zeker gezien worden. De ongelooflijke cast akteert bovendien top en de beelden zijn bijwijlen poetic justice. Een paar dagen na het afschuwelijke "Concile..." was dit "du pain, du vin et du boursin".