Als familieman samen met mijn vrouw en twee dochters naar I am Legend gaan kijken. Wat een verkwisting van mijn zuur verdiende centen zeg. Deze film is echt niet het bekijken waard, en dat is niet alleen mijn mening. De rest van mijn gezin gaf hetzelfde oordeel. Terwijle de dochters (resp. 14 en 16 j) grote fan's zijn wan Big Will. Dat de "Will" zich voor deze film heeft laten strikken is onbegrijpelijk (waarschijnlijk zal het $ teken er wel voor iets tussen zitten. Een dieptepunt, nog dieper dan de put van 'the Ring'. Kies dus een andere film beste mensen.

Fantastische trailer hé? Wekenlang hier naar uitgekeken en absoluut niet ontgoocheld! Zeer stillistische en minimalistische prent (Smith is lange tijd de enige acteur in beeld - en staat by the way uitstekend te acteren) van Francis Lawrence ("Constantine"), die heel clever gemonteerd is en stilte gebruikt als fantastisch suspense-element. Het desolate New York oogt verbluffend echt en is bijzonder knap gefotografeerd en belicht. Maar zoals Luc ook al terecht aangaf verwordt dit naar het einde toe typisch Hollywood-actievoer (waarom toch ?) en krijg je een tamelijk zwaar déja-vu-gevoel ("Resident Evil", "28 days later" iemand??) . Doch laat dit vooral de briljante eerste 80 minuten niet vergallen : alweer een prima film!

Aan Francis Lawrence de eer om als derde de tijdloze, briljant-ingenieuze cultklassieker van Richard Matheson('54)naar het doek te vertalen. "The Last Man On Earth"('64, Sidney Sallow)teerde op de horrorreputatie van Vincent Price om een grillig potje te brouwen terwijl tv-regisseur Boris Sagal het met "The Omega Man"('71)en een indrukwekkende Charlton Heston al stukken beter deed. Nu Lawrence, vermaarde videoclipper die debuteerde met het lullige "Constantine". Hij treft het met een overdonderende Will Smith die onnozele grappen en romantiek bij z'n vuil ondergoed achterliet. Dit is dé vleesgeworden Robert Neville, een lusteloos verloren stukje menselijk overschot die de apocalyps alléén tegen de wereld op zijn schouders torst. Charismatische Smith is grandioos als de radeloos-paranoide wetenschapper vechtende tegen zichzelf en de duisternis. Zelfs Matheson had alle lof voor Smith, en wie zij wij... De surrealistische beelden van de New-Yorkse jungle met een joy-ridende Neville zijn natuurlijk afgelikt, maar pakken je bij de keel. Spijtig kan Lawrence het niet houden en vervalt de handig opgebouwde anticipatie in grotesk Hollywoodspektakel en zitten we plots middenin "Silent Hill", waggelende creaturen incluis. De fascinerende CGI en aktiescènes nemen het over en weg is de betovering. De waardeloze epiloog gaat ook nog flagrant tégen de titel in én Matheson alwéér verraden. Enorm spijtig, want dit was een unieke gelegenheid universele én humane sci-fi te brengen.