Het verhaal zelf vond ik niet zo geweldig, weinig verrassend, met af en toe een iets te hoog tv-film-gehalte. Gelukkig is daar de zeer sterke cast met Blanchett op kop, die het middelmatige verhaal boeiend en overtuigend weten te brengen, en ervoor zorgen dat je toch nog tevreden de zaal verlaat.

Heerlijk om naar dit sublieme acteerwerk te kijken. Dench vertolkt op een fantastische manier een uitgebluste lerares die haar gevoelens van eenzaamheid, haar frustraties en haar hunker naar vriendschap en liefde niet langer in bedwang kan houden. Zij krijgt hier op een even weergaloze manier acteerweerwerk van Cate Blanchett die ook haar liefdesdemonen niet langer onder controle heeft. Het gedreven filmritme, de goede soundtrack, het vinnige camerawerk,… zorgen voor een puike film.

Voor mijn bezoek aan de bioscoop had ik al wat over de film gelezen. Het interview met Judi Dench in De Morgen van enkele weken geleden vond ik bijzonder interessant. Dat ik toen al het gevoel had dat ik niet akkoord kon gaan met de analyse van De Foer in De Standaard, werd vandaag tijdens de vertoning van deze beklijvende film alleen maar sterker. De acteerprestaties van Dench en Blanchett zijn ronduit verbluffend. Het is voor de kijker die van bij de start in de rol van observator van de evolutie van de relatie tussen de vrouwelijke hoofdpersonages wordt geplaatst, genieten van de eerste tot de laatste minuut. De actrices zetten levensechte karakters neer, personages met een diepte die zich niet zo gemakkelijk en snel laten kennen. Zoiets boeit me enorm. Het is na de voorstelling dan ook een fantastische ervaring Sheba, maar vooral Barbara nog verder te proberen te doorgronden. Het is de kracht van de regisseur en de scenarioschrijver dat zij voor hun publiek vragen oproepen eerder dan antwoorden te geven. Eén van die vragen is: waarom is Barbara de vrouw geworden die ze is? Wat in haar verleden heeft ervoor gezorgd dat zij eenzaam is, dat zij mist? Zij zoekt een levensgezellin maar 'kiest' altijd een vrouw die haar onmogelijk dat kan geven wat ze wil. Dat ze uit die foutgelopen relaties niets 'leert', is ook al merkwaardig. Zij leeft een leven in haar dagboeken, dat ze in de werkelijkheid wil omzetten. Belangrijk in dit verband is de scène waarin Sheba Barbara's droom over de Dordogne aan diggelen slaat. De film is met een vaart in beeld gebracht maar de blikken van de personages zijn onvergetelijk. Dat ik als kijker daarbij niet eens bewust was van de muzikale begeleiding van de scènes, zegt veel over de knappe regie en voortreffelijke actrices.

oooooooh, dit is onroerend, schokkend, dramatisch, zelfs af en toe komisch, maar vooral overtuigend! en juist daardoor wordt deze film interessant. dench speelt (zoals gewoonlijk) voortreffelijk en blanchett speelt ook op heel hoog niveau, het verhaal is meeslepend en herkenbaar. eenzaamheid werd nog nooit zo treffend geportreteerd... als hopkins de king of actors is dan is dench (eat your heart out, helen mirren) zeker the queen! missch krijgt dench de oscar niet, ze hoeft niet meer te bewijzen dat ze dat beeldje hoe dan ook nodig heeft om als klassester te worden aanzien. mensen, dit is prachtig!

Komaan ... Deze film is gewoon een pareltje: dat acteerwerk , dat scenario, die muziek van Glass, de manier waaop alles in beeld is gebracht, de vaart in het verhaal, ... Een aanrader voor meerwaardezoekers ... NEO, ik begrijp echt niet waarom je deze film neersabelt ... de kranten zijn trouwens ook zee positief ...