Een aangename verrassing. De film vervalt niet in de typische flauwe Hollywoodromance maar geeft een pijnlijk maar oprecht beeld van verliefdheid en wat dit allemaal tot gevolg kan hebben. Enkel op het einde geeft de film wel één toegeving teveel voor het Hollywoodpubliek. Maar soit, ondertussen heeft de film je wel aangegrepen en geraakt met zijn nuchtere en rake kijk op verliefdheid, eenzaamheid, onzekerheid,... e.d. Bepaalde "grappen" had de regisseur er gerust uit mogen laten (bv. met die flik: één keer ok maar drie keer? bwa niet echt nodig) Steve Carrell is schitterend als Dan, een onzekere columnist die alleen instaat voor de opvoeding van zijn drie dochters. Daardoor loopt die band met zijn kinderen niet echt vlot. De manier waarop zijn personage verliefdheid ervaart, hoe dat zijn kinderen hem met zijn gedrag confronteren,... allemaal herkenbare zaken.