Het blijkt nogmaals uit de onderstaande opmerkingen hoe weinig mensen deze film begrijpen voor wat hij is. Hoe kan je nu in godsnaam een verhaal in New York plaatsen zónder minstens één of twee verwijzingen naar de aanslag? Ik ben zelf heel allergisch aan de patriottische afwijkingen die we ondertussen al moeten slikken hebben, maar hier is het enkel - goed geplaatst - decor.. De psychologische kracht van deze film is fantastisch : je wordt heen en weer geslingerd tussen de "Schuld en Boete" van Monty, de stukgelopen vriendschappen en de bad connections met de Ukrainse maffia. Sterk staaltje cinema van een regisseur die al jaren tot de top behoort, Norton en Cox bewijzen weer eens hun klasse. Maw, "cool dog "!

pakkend en briljant

25th Hour is zoals bijna iedereen hier al vermeld heeft (met uitzondering van enkele idioten die deze film cliché vinden) een klassefilm die niet mag weggelachen worden. Met sterke prestaties van Edward Norton, Phillip Seymour Hoffman, Barry Pepper en de bloedmooie Rosario Dawson behoort deze film voor mij tot mijn top-5. Ook al zoveel gezegd geweest, is de machtige 'Fuck You monoloog', een pareltje van een dikke 5 minuten. Wat ik ook heel aangrijpend vond, is wanneer Francis Slaughtery, één van Monty's beste vrienden door hemzelf gedwongen wordt om Monty bont en blauw te slaan. Een vette 10!

Ik heb echt van ‘25th Hour' genoten. Het is geen film waar er een terechtwijzend vingertje optreed en je vertelt wat er met je gebeurt als je met drugs knoeit. Drugs wordt gewoon gebruikt als middel. ‘25th Hour' had net zo goed over een bankoverval of over dranksmokkel in de jaren dertig kunnen gaan. En dat is nu precies wat de film zo goed maakt: het is geen typische drugsfilm. In ‘25th Hour' zien we de laatste dag van Monty Brogan, geweldig vertolkt door Edward Norton, als vrij man. Hij is immers een heroïnedealer die veroordeeld is tot een zware celstraf van zeven jaar. De volgende ochtend moet hij zich melden bij de gevangenis.. Hoe besteed iemand zijn laatste 24 vrije uren voordat hij voor zeven lange jaren de gevangenis in moet? Monty gaat op zijn laatste vrije dag naar zijn vrienden Jakob en Frank. Ze gaan nog een laatste avond met hem uit want vanaf morgen zal hun vriendschap immers voor altijd veranderen of zelfs eindigen. In de loop van de avond komen ze er echter achter dat die vriendschap eigenlijk al lang niet meer hetzelfde is. Hij brengt ook nog een laatste bezoek aan zijn vader en verdenkt zijn vriendin Naturelle ervan hem verklikt te hebben bij de politie. Monty is vooral kwaad op zichzelf omdat hij de mensen die om hem geven teleurstelt, omdat hij niets beters van zijn leven gemaakt heeft en omdat het idee dat dit de laatste dag is van het leven zoals hij dat tot op heden kende. Monty is een misdadiger die in het verleden de verkeerde keuzes heeft gemaakt en zijn straf verdient, maar we leren hem ook als mens kennen. Zo heeft hij een grote angst als toekomstige bajesklant. Hij vraagt raad aan zijn vrienden en houdt zich, wanneer anderen in de buurt zijn, zo sterk mogelijk. In een paar uur is de zelfzekere drugdealer verandert in een kleine vlieg die je zonder moeite kan platslagen. Verder komen we over Monty zijn karakter erg weinig te weten. De manier waarop hij straathond Doyle het leven redt en adopteert, is echter het bewijs dat hij in principe een goed mens is. Een aantal keer wordt hij geconfronteerd met het feit dat zijn rijkdom is vergaard door het leed van anderen. Deze daad is het bewijs dat hij ook een andere kant heeft. Maar feitelijk is de adoptie van de hond het bewijs van zijn goede kant. Brogan zegt letterlijk dat hij zag dat de hond uit het goede hout gesneden is, dat het een taai beest dat het niemand kwaad zal doen. Hij weet zo goed hoe de wereld in elkaar zit. Het personage heeft in ieder geval bij mij sympathie opgewekt. Je ziet dat Monty spijt heeft van wat hij heeft gedaan en dat, als hij de kans zou krijgen, hij zijn leven compleet anders zou aanpakken. Aan het einde van de film worden de mogelijkheden die Monty nog heeft gegeven, maar de uiteindelijke keuze wordt aan hem gelaten. Door het open einde is er plaats gelaten voor de fantasierijke wereld van de kijker. Monty is echter niet de enige die aan zelfbeklag doet. Ook zijn vriend Frank (Barry Pepper) voegt zijn portie zelfbeklag toe aan de film. Waarom hebben zij als vrienden nooit iets ondernomen om Monty op het goede pad te krijgen terwijl ze wisten dat het ooit mis moest gaan? De rest van Monty's directe omgeving lijkt hier echter geen last van te hebben. De film kent verder enkele extra problemen zoals de verliefdheid van leerkracht Jakob. Hij is wanhopig verliefd op een van zijn studentes en zoekt wanhopig naar manieren om dit moreel te rechtvaardigen. Regisseur Spike Lee laat zijn favoriete thema, racisme, voor één keer achterwege en de cast is zelfs bijna helemaal blank. Zijn stijl is trefzeker, maar tegelijkertijd ook nog fris en bruisend. De stad New York (en dan vooral de gebeurtenissen van 9/11) is de achtergrond van ‘25th Hour', en Lee heeft ervan geprofiteerd zijn haat-liefdeverhouding jegens New York en de U.S.A. in beeld te brengen. Hij laat Monty in een meesterlijke gemonteerde monoloog voor de spiegel vloeken en hekelen tegen alles wat zo hatelijk is aan New York. Ondermeer Bush en Bin Laden ontkomen niet aan de tirade van Monty. Zo nu en dan in de film zijn er aanwijzingen naar de ramp van 9/11 op de achtergrond aanwezig. In de bar van vader James Brogan hangen foto's van omgekomen brandweerlieden. Jeugdvriend Francis' appartement kijkt uit over Ground Zero. '25th Hour' is een, tegen alle verwachtingen in, geweldige film geworden, die net op de geknipte momenten, gekruid is met een portie humor.

Klassefilm van Spike Lee met een prachtige soundtrack. Alléén al de openingssequentie is een pareltje. Naar het midden toe verliest de film wat vaart, maar herpakt zich naar een prachtig einde. Edward Norton is fantastisch in de hoofdrol. Brian Cox toont nog maar eens wat voor een keigoed acteur hij wel is.